domingo, 7 de octubre de 2012

POBRE DE MÍN E MÁIS DOUTRO

POBRE DE MÍN
E MÁIS DOUTRO
CONTO



    
      Era un matrimonio que fritiron tres chichos (iscos) para cear. Canfo foron comelos, dixo o home que el comía dous. A muller dixo que non, que sería ila quen os comería. Rifaron. E de un cachete forte caiéu atolondrada a muller. O home coidóu que xa era cadavre, e amortaxóuna. 

     Pola noite veu a xente ao velatorio. E, cando estaban todos cabo da defunta, ésta veu en acordo pouco a pouco.


      Ao empezarlle o coñecemento, seguía coa teima, e berróu: "¡Eu hei comer dous! ¡Eu hei comer dous!". Asustada a xente do velatorio, coidaron cousa do outro mundo, e saíron a escape. Mais un home que era coxo, non podendo correr, ía saíndo e decía: "¡Pobre de mín e máis doutro!".  



XOAN ARCO DA VELLA

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Está permitida la reproducción total o parcial de los trabajos y fotos de este blog.
Te agradecemos nos sugieras de sitios para trabajos nuevos.
Mis correos:
Apd. de Correos: 83 - 36900 - Marin - Pontevedra
xoanarcodavella@gmail.com
Telf - WhatsAp.: 600590901