viernes, 20 de noviembre de 2026

CRUCEIRO DO CRISTO DE TARÁS - SAN XIÁN DE TARÁS - OUTES

 CRUCEIRO DO CRISTO DE TARÁS

SAN XIÁN DE TARÁS

OUTES 

Cruceiro do Cristo de Tarás
     O Cruceiro do Cristo de Tarás (tamén coñecido como o Cristo da Fonte) atópase na parroquia de San Xián de Tarás, no concello de Outes (A Coruña), e está datado na Idade Moderna (séculos XVI-XVIII), cunha altura aproximada de 3,52 metros.

Material e plataforma: 
     Tallado en granito, conta cunha plataforma chanzoira de dous chanzos.

Fuste e capitel: 
     Presenta un fuste octogonal e un capitel cilíndrico con astrágalo liso, ábaco de lados curvos e vértices achafranados, adornado con volutas, rostros, flores e unha caveira con tibias cruzadas.

Cruz e iconografía: 
     Cruz rectangular con Cristo crucificado a tres cravos, cabeza ergueita, mans abertas e pano de pureza sen nós no anverso; no reverso figura a Piedade sobre a peaña dun anxo con ás.  

MAPA

  

XOAN ARCO DA VELLA 

CAPELA DE SANTA LUCÍA - SAN XIÁN DE TARÁS - OUTES

CAPELA DE SANTA LUCÍA

SAN XIÁN DE TARAS

OUTES

Capela de Santa Lucía
      A Capela de Santa Lucía é unha ermida rural do século XIX situada no lugar do Sino, dentro da parroquia de San Xián de Tarás, no concello de Outes (A Coruña).

Construción e deseño:
     Data do século XIX, aínda que existen indicios de que se levantou sobre un templo anterior. 

     Presenta unha planta rectangular dunha soa nave con bóveda de canón peraltado, sancristía encostada ao norte e muros de cachotería de granito encalados.

Exterior e adro: 
     A súa fachada sinxela está rematada por unha espadana dun só van flanqueada por dous pináculos. 

     Fronte a ela esténdese un campo arborado con plátanos de sombra e un palco octogonal de pedra empregado durante as celebracións.

A fonte milagreira: 
     Ao fondo do recinto agroma un manancial ao que a tradición popular atribúe propiedades curativas para as afeccións da vista. 

      Como parte do ritual, os devotos lavan os ollos cun pano humedecido nestas augas e déixano colgado na vexetación circundante.

Festas patronais: 
     Aínda que a festividade litúrxica de Santa Lucía é en decembro, a romaría e as festas principais desta capela en Tarás celébranse habitualmente a finais de maio (do 23 ao 25 de maio) con misas solemnes, procesión e actuacións musicais.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 


 

8.000.000 DE VISITAS, GRACIAS

 8.000.000 DE VISITAS

        8.000.000 de visitas! Grazas por formar parte desta comunidade.

     Hoxe celebramos un fito que parecía inalcanzable cando comezou este proxecto, superamos os oito millóns de visitas no blog.
       Detrás desa cifra non hai simples estatísticas, senón persoas reais. 
      Cada lectura, cada comentario, cada vez que compartistes un artigo ou nos escribiches cunha dúbida ou suxestión foi o motor que mantén vivo este espazo.
       Cando naceu este blog, o obxectivo era sinxelo: compartir lugares, aprender xuntos e achegar algo útil en cada publicación. 

      Alcanzar os 8.000.000 de visitas confirma que o esforzo, a constancia e o agarimo posto en cada entrada teñen sentido grazas a vós.
         De corazón, moitas grazas por ler, por volver e por facer deste recuncho un lugar mellor. A polos próximos millóns xuntos!

XOAN ARCO DA VELLA 

jueves, 19 de noviembre de 2026

PONTE DO RUSO - RÍO ENTÍNS - MUIÑOS - OUTES

 PONTE DO RUSO

RÍO ENTÍNS

MUIÑOS

OUTES

Ponte do Ruso
        A Ponte do Ruso é unha histórica ponte peonil de pedra do século XVIII (construída en 1746) que cruza o río Entíns (ou río Tins) no lugar dos Muíños, servindo de límite entre as parroquias de Santo Ourente de Entíns e San Pedro de Outes, no concello de Outes (A Coruña).

 Arquitectura: 
       É unha ponte de cantaría de granito cun único arco de medio punto de 11,5 metros de longo e 5,5 metros de altura sobre o leito do río. 

       O seu perfil presenta unha lixeira rasante en forma de «lombo de mula».

 Contorna e acceso: 
      Chégase a ela a través de camiños estreitos de terra rodeados de bosque de ribeira, polo que o seu uso actual é fundamentalmente peonil.

 Camiño de Santiago: 
     Forma parte do trazado do Camiño da Ría de Muros-Noia (variante da beira norte desde Muros cara a Noia). 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

CRUCEIRO DE CAPELA DE VIRO - VIRO - SAN XOÁN DE ROO - OUTES

 CRUCEIRO DE CAPELA DE VIRO

VIRO

SAN XOÁN DE ROO

OUTES

Cruceiro de capela de Viro
      O Cruceiro de capela de Viro (tamén coñecido como Cruceiro da Angustia) é un monumento de pedra da Idade Moderna (séculos XVI-XVIII) situado no lugar de Viro, na parroquia de San Xoán de Roo, concello de Outes (A Coruña). Pertence á singular tipoloxía dos cruceiros de capela ou loreto, moi característica da comarca de Noia e da península do Barbanza.

      Este monumento acada unha altura aproximada de 4,62 metros e salienta pola estrutura chanzo a chanzo da súa base e pola súa fornela superior.

Plataforma e pedestal:
     Aséntase sobre unha plataforma cuadrangular que conta con seis chanzos na súa cara frontal e tres nos laterais debido ao desnivel do terreo.

       Encima descansa un pedestal prismático cadrado.

Varal ou fuste:
     Arrinca con sección cadrada, vólvese octogonal no seu treito central e recupera a forma cadrada no remate superior.

Capitel:
      Está composto por dous corpos troncopiramidais invertidos e superpostos que serven de soporte á capela.

A capela (loreto):
      É unha pequena fornela de planta cadrada pechada por tres paredes de pedra e cuberta por unha bóveda plana, aberta unicamente pola súa fronte.

Imaxinaría e cruz:
      No interior da capela gárdase unha talla da Virxe con Cristo nos brazos (duns 41 cm de altura) que aínda conserva restos de policromía. 

      Sobre o teito da fornela elévanse tres corpos cuadrangulares coroados por unha cruz de brazos cilíndricos coa imaxe de Cristo. 

MAPA 

 

XOAN ARCO DA VELLA 

 

 

miércoles, 18 de noviembre de 2026

PONTE ROMANA DO BIBEI - POBRA DE TRIBES - LAROUCO

 PONTE ROMANA DE BIBEI

POBRA DE TRIBES - LAROUCO

Ponte romana do Bibei:
       A Ponte romana do Bibei é unha ponte de pedra granítica construída entre os anos 114 e 119 d. C. durante o reinado do emperador Traxano. 

      Está situada no límite entre os concellos ourensáns da Pobra de Trives e Larouco, e está considerada xunto coa do Freixo como a ponte romana mellor conservada de Galicia.

Contexto histórico e función

Vía XVIII ou Vía Nova: 
      Formaba parte da calzada romana que unía Bracara Augusta (Braga) con Asturica Augusta (Astorga) a través dunha zona moi escarpada.

Protección patrimonial. 
      Foi declarada Monumento Histórico-Artístico o 3 de xuño de 1931.

Uso ininterrompido:
      A diferenza doutros monumentos antigos, soporta aínda o tráfico rodado diario da estrada OU-636 tras case dous mil anos de servizo.

Características arquitectónicas
      O viaduto destaca pola súa adaptación ao profundo canón fluvial e por conservar practicamente intacta a súa fábrica orixinal, segundo detalla a ficha oficial de Turismo de Galicia sobre a Ponte Bibei.

Dimensións principais: 
      Ten 75 metros de lonxitude e uns 6,5 a 7 metros de largura. O seu punto máis alto acada os 22,5 metros sobre o leito do río.

Tres arcos de medio punto: 
     Posúe tres vans desiguais de gran luz. 

      O arco central mide uns 18,5 metros e os laterais roldan os 6,1 metros (beira oeste) e 8,8 metros (beira leste).

Perpiaño e tallamares: 
     Está erguida con perpiaños almofadados de granito parduzco colocados a soga e tizón sen argamasa. Os seus piares contan con tallamares triangulares augas arriba para frear o pulo do río. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

martes, 17 de noviembre de 2026

CRUCEIRO DE VILAR OU CACHADIÑAS - VILAR - PONTE SAMPAIO

CRUCEIRO DE VILAR OU CACHADIÑAS

VILAR

PONTE SAMPAIO

Cruceiro do Vilarou das Cachadiñas
     O Cruceiro do Vilar (tamén coñecido como Cruceiro das Cachadiñas) é un monumento de pedra da Idade Moderna situado no lugar do Vilar, na parroquia de Ponte Sampaio (Pontevedra).

       Segundo o inventario de Patrimonio Galego, este cruceiro destaca pola súa sobriedade e pola súa función histórica como sinalización viaria.

Cronoloxía e función:
     Data de entre os séculos XVI e XVIII. 

     Probablemente actuaba como cruz de termo ao situarse na encrucillada onde arrinca o camiño vello desde O Vilar cara a Ponte Sampaio.

Plataforma: 
     Conta cunha peaña graduada de tres chanzos na súa cara leste e catro na oeste. 

Esta diferenza salva o desnivel natural da laxe sobre a que se asenta.

Fuste (varal): 
     Arrinca cunha base cuadrangular duns 30 centímetros. Despois pasa a ter os bordos chafranados ata rematar nun colariño sinxelo.

Capitel:
     Está decorado con volutas de crochet enfrontadas en cada esquina, sumando un total de oito volutas.

Cruz: 
     É unha peza austera de sección cuadrangular que carece de imaxes talladas. 

MAPA

  

XOAN ARCO DA VELLA