martes, 31 de diciembre de 2013

FELIZ AÑO 2014 - GRACIAS

FELIZ AÑO 2014
FELICIDAD Y MIL FORTUNAS

     Gracias por acompañarme este año, ustedes son el motivo que me impulsan a trabajar cada día mas y si puede ser mejor cada día.

      Pero quería tener un detalle en este día tan especial con mis seguidores en las redes sociales y en el blog a lo largo de este año. Y es que sois muchos los que me acompañáis cada día, los que habéis estado conmigo en todo momento a lo largo de este año, ha sido un año muy especial para mí y habéis estado a mi lado en mis mejores y peores momentos, los que me animáis cada día a hacer más cosas de nuestra Galicia y descubrir los miles de Paraísos que esconde.

GRACIAS, FELIZ AÑO


     Para este año pido a todos y todas, intentar ser felices y ayudar a hacer felices a otros y otras, se puede... cuesta nada..... abrazos...



XOAN ARCO DA VELLA

domingo, 29 de diciembre de 2013

CAPELA DOS MILAGROS - VILARIÑO - FORCAREI

CAPELA DOS MILAGROS
VILARIÑO
FORCAREI
PONTEVEDRA

     
     O Concello de Forcarei ocupa, na zona norcentral da provincia de Pontevedra, unha superficie total de 167,7 km2, cunha altitude media de 625 m., indicativa dunha zona notablemente montuosa. 



     As cimas máis elevadas das terras forcaricenses son o monte Seixo (1.014 m), na serra do Cando, o alto de A Ruza (902 m), na parroquia da Madanela, o monte Custoia (951 m), en Pardesoa e o alto de San Benito (1.017 m), na serra do Candán. 



     Nesta serra nacen as fontes que dan orixe ó río Lérez: a fonte do Rego Dedra, fonte do Pao Dereito, fonte do Rego das Latas e fonte do Forno Telleiro. O río Lérez baña as terras de Aciveiro, Pereira, Dúas Igrexas, Forcarei e Castrelo, mentres na zona norte nace o río Umia, nas proximidades do lugar da Reigosa, índose logo polos límites coas terras estradenses.


     
     Forcarei limita pola zona oriental co Concello de Lalín, do que o separan os montes do Testeiro e a serra do Candán. Esta última, na cima de San Benito, serve de linde ós Concellos de Lalín, Silleda e Forcarei. 



     Polo sector norte e nororiental  irmándase coas veciñas terras de Silleda, e polo noroccidental coas do Concello de A Estrada. 



     Na parte suroccidental limita co Concello de Cerdedo e incide, coa fronteira natural da serra do Cando, nos territorios de Cotobade e A Lama, encontrándose no  sur coas terras ourensás de Beariz e Irixo.



     Canto ás comunicacións, é preciso destacar a estrada N-541, que atravesa o Concello na zona sur, debuxando un triángulo co tramo Folgoso - Silleda e a serra do Candán. 


     
     As trece parroquias que compoñen o Concello de Forcarei están unidas entre si e coa capitalidade do Concello por estradas artelladas en torno a esta e a Soutelo de Montes, como núcleos principais de poboación e de actividade económica e social.

XOAN ARCO DA VELLA

MUIÑOS EN SANGUÑEDO - FORCAREI

MUIÑOS EN SANGUÑEDO 
REGO DO MESON 
FORCAREI
PONTEVEDRA


     O Concello de Forcarei ocupa, na zona norcentral da provincia de Pontevedra, unha superficie total de 167,7 km2, cunha altitude media de 625 m., indicativa dunha zona notablemente montuosa. 



     As cimas máis elevadas das terras forcaricenses son o monte Seixo (1.014 m), na serra do Cando, o alto de A Ruza (902 m), na parroquia da Madanela, o monte Custoia (951 m), en Pardesoa e o alto de San Benito (1.017 m), na serra do Candán. 

 

     Nesta serra nacen as fontes que dan orixe ó río Lérez: a fonte do Rego Dedra, fonte do Pao Dereito, fonte do Rego das Latas e fonte do Forno Telleiro. O río Lérez baña as terras de Aciveiro, Pereira, Dúas Igrexas, Forcarei e Castrelo, mentres na zona norte nace o río Umia, nas proximidades do lugar da Reigosa, índose logo polos límites coas terras estradenses.


     Forcarei limita pola zona oriental co Concello de Lalín, do que o separan os montes do Testeiro e a serra do Candán. Esta última, na cima de San Benito, serve de linde ós Concellos de Lalín, Silleda e Forcarei. 

 

     Polo sector norte e nororiental  irmándase coas veciñas terras de Silleda, e polo noroccidental coas do Concello de A Estrada. 

 

     Na parte suroccidental limita co Concello de Cerdedo e incide, coa fronteira natural da serra do Cando, nos territorios de Cotobade e A Lama, encontrándose no  sur coas terras ourensás de Beariz e Irixo.

 
     Canto ás comunicacións, é preciso destacar a estrada N-541, que atravesa o Concello na zona sur, debuxando un triángulo co tramo Folgoso - Silleda e a serra do Candán. 

 

     As trece parroquias que compoñen o Concello de Forcarei están unidas entre si e coa capitalidade do Concello por estradas artelladas en torno a esta e a Soutelo de Montes, como núcleos principais de poboación e de actividade económica e social.


MAPA


SÍGUENOS:
Facebook
Twitter
Pinterest
Google+
Instagram
YouTube
XOAN ARCO DA VELLA

viernes, 27 de diciembre de 2013

MUIÑOS DE TAXEITOS - DODRO

MUIÑOS DE TAXEITO
TAXEITO
DODRO
A CORUÑA


     O concello de Dodro sitúase a uns 20 quilómetros de Santiago de Compostela, no sur da provincia da Coruña.



     Situado na vertente dereita do río Ulla, limita ó co concello de Rois, ó leste co de Padrón e ó oeste cos municipios de Lousame e Rianxo.



     Non hai núcleos poboacionais importantes, á beira da estrada C-550 atópase a maioría das casas. Ten a capitalidade do concello en Tallós onde se sitúa a casa consistorial que data do ano 1906.




     Este municipio pertence, xunto con Padrón e Rois, á comarca do Sar aínda que pola súa localización está moi vinculada á veciña comarca do Barbanza.



     As vinte e seis aldeas que configuran este concello distribúense en 3 parroquias: San Xoán de Laíño, Laíño e Dodro.



     Ocupando os 36,08 quilómetros cadrados de superficie que ten o concello e albergando os 3.234 habitantes deste concello. A parroquia máis poboada é Santa María de Dodro con 1.286 veciños distribuídos en 7,20 quilómetros cadrados, seguida de San Xoán de Laíño con 1.159 nunha superficie de 17,18 quilómetros cadrados e, por último, San Xián de Laíño con 789 habitantes en 11,70 quilómetros cadrados. Este é un concello rural, sen unha vila na capital.




     Os monumentos máis importantes do concello de Dodro son as mámoas da Paradegua, catro mámoas de difícil acceso; os petróglifos de Bouza Abadín, que non se atopan nunhas condicións óptimas; os castros que se estenden por todo o concello; os cruceiros, entre os que destacan os da Cruz do Abelán, de capela ou loreto datado no século XVII, sendo polo tanto o máis antigo de Galicia, e o de Bustelo, do século XIX e cun antigo uso funerario; as igrexas parroquiais, Santa María de Dodro, San Xián de Laíño e Xoán de Laíño, as de Santa María e Xoán do século XVIII e a de S. Xián do XVI, de boa construción barroca.



     Entre os pazos, destacan o pazo de Tarrío, do que saíu o ministro de facenda de 1822 Luís López Ballesteros; o pazo de Lestrobe, antiga residencia de verán dos bispos e canónigos composteláns; o pazo da Hermida, residencia de Rosalía de Castro e Manuel Murguía, escenario da sinatura do pacto de Lestrobe (26 de marzo de 1930), todos eles pazos actualmente en perfectas condicións. 




     O pazo dos Bendaña está derruído, atopándose os seus principais motivos ornamentais e a súa torre no Pazo de Meirás, en Sada.



     Tamén hai que engadir a capela de Mauro de Bexo do século XVI e a da Virxe do Leite, tamén moi antiga. Hai interesantes cruceiros en diversos lugares, algúns con capeliña no fuste.

 
MAPA


SÍGUENOS:
Facebook
Twitter
Pinterest
Google+
Instagram
YouTube
XOAN ARCO DA VELLA

MUIÑOS DE PAIZAL - DODRO

MUIÑOS DE PAIZAL
PAIZAL
DODRO
A CORUÑA


     O concello de Dodro sitúase a uns 20 quilómetros de Santiago de Compostela, no sur da provincia da Coruña.


     Situado na vertente dereita do río Ulla, limita ó co concello de Rois, ó leste co de Padrón e ó oeste cos municipios de Lousame e Rianxo.


     Non hai núcleos poboacionais importantes, á beira da estrada C-550 atópase a maioría das casas. Ten a capitalidade do concello en Tallós onde se sitúa a casa consistorial que data do ano 1906. 



     Este municipio pertence, xunto con Padrón e Rois, á comarca do Sar aínda que pola súa localización está moi vinculada á veciña comarca do Barbanza.


     As vinte e seis aldeas que configuran este concello distribúense en 3 parroquias: San Xoán de Laíño, Laíño e Dodro.



     Ocupando os 36,08 quilómetros cadrados de superficie que ten o concello e albergando os 3.234 habitantes deste concello. A parroquia máis poboada é Santa María de Dodro con 1.286 veciños distribuídos en 7,20 quilómetros cadrados, seguida de San Xoán de Laíño con 1.159 nunha superficie de 17,18 quilómetros cadrados e, por último, San Xián de Laíño con 789 habitantes en 11,70 quilómetros cadrados. Este é un concello rural, sen unha vila na capital.



     Os monumentos máis importantes do concello de Dodro son as mámoas da Paradegua, catro mámoas de difícil acceso; os petróglifos de Bouza Abadín, que non se atopan nunhas condicións óptimas; os castros que se estenden por todo o concello; os cruceiros, entre os que destacan os da Cruz do Abelán, de capela ou loreto datado no século XVII, sendo polo tanto o máis antigo de Galicia, e o de Bustelo, do século XIX e cun antigo uso funerario; as igrexas parroquiais, Santa María de Dodro, San Xián de Laíño e Xoán de Laíño, as de Santa María e Xoán do século XVIII e a de S. Xián do XVI, de boa construción barroca.

 

     Entre os pazos, destacan o pazo de Tarrío, do que saíu o ministro de facenda de 1822 Luís López Ballesteros; o pazo de Lestrobe, antiga residencia de verán dos bispos e canónigos composteláns; o pazo da Hermida, residencia de Rosalía de Castro e Manuel Murguía, escenario da sinatura do pacto de Lestrobe (26 de marzo de 1930), todos eles pazos actualmente en perfectas condicións. 



     O pazo dos Bendaña está derruído, atopándose os seus principais motivos ornamentais e a súa torre no Pazo de Meirás, en Sada.


     Tamén hai que engadir a capela de Mauro de Bexo do século XVI e a da Virxe do Leite, tamén moi antiga. Hai interesantes cruceiros en diversos lugares, algúns con capeliña no fuste.

 
MAPA


SÍGUENOS:
Facebook
Twitter
Pinterest
Google+
Instagram
YouTube

XOAN ARCO DA VELLA

miércoles, 25 de diciembre de 2013

A BARCA DE SAN MAURO - LENDA

A BARCA DE PEDRA
DE
SAN MAURO
LENDA
RIO PEDRAS
A POBRA DO CARAMIÑAL


     No cauce do río Barbanza, na parroquia de San Isidro de Posmarcos, concello de A Pobra do Caramiñal (A Coruña), a escasos metros da confluencia deste río co chamado Río das Pedras, e enfronte das ruínas do que foi mosteiro da San Xoán da Misarela, pódese ver varada unha barca de pedra granítica duns cinco metros de eslora. 


     Di a lenda que esta é a barca na que chegou a aquel lugar San Mauro, o fundador do eremitorio da Misarela. Mentres o santo remontaba o río perseguíano os mouros, e a providencia dispuxo encher o río de grandes pedras (de aí lle nacería o nome ó río das Pedras) para protexelo dos seus perseguidores.


     Estes mouros míticos tiñan nese lugar un pozo sen fondo do que por veces, ata que os tronos o cegaron, saían encantos.


      En Galicia hai máis lendas de barcos de pedra, coma a da Virxe da Barca de Muxía, a de San Andrés de Teixido e a da barca de pedra de Santiago en Padrón. 

 

     Este tipo de relatos son moi comúns nas terras de Irlanda e na beira atlántica, e deberon ser achegadas ata Galicia por relixiosos bretóns que se instalaron e fundaron igrexas nas proximidades das costas galegas.

 
 Fotos:
Iglesia se Posmarcos
Rio Pedra 
MAPA


SÍGUENOS:
Facebook
Twitter
Pinterest
Google+
Instagram
YouTube
XOAN ARCO DA VELLA