PORTO DE TAPIA DE CASARIEGO
ASTURIAS
O porto de Tapia de Casariego localízase nun enclave cuxa orografía lle dota dunha resgardada enseada, facendo do lugar un perfecto fondeadoiro natural. Doutra banda o río dos Corrigos desembocaba alí, o que proporcionaba un espazo perfecto para varar as embarcacións.
Seguramente a configuración xeográfica alentou a empregar este espazo como porto e fondeadoiro desde a antigüidade.
Cando os romanos chegaron a estas terras posiblemente utilizáseno co fin de fondear as súas embarcacións para cargar ou descargar mercadorías ou ben para resgardalas dos temporais.
Este porto natural melloraría durante a Idade Media ata converterse nun punto de relativa importancia na costa occidental asturiana. Aproximadamente entre os séculos XVII e XVIII a actividade incrementouse debido á caza da balea franca. Esta práctica foi traída polos baleeiros vascos procedentes de Orio. A partir deste intre o crecemento de Tapia concentraríase en torno ao porto.
A finais deste intervalo de tempo hai que destacar unha certa importancia estratéxica do porto de Tapia. Disto dá conta a creación dun posto de artillería con dous canóns no promontorio costeiro que hoxe coñecemos como “Vos Cañois”. Con iso búscase evitar que o pobo fose saqueado por inimigos durante períodos de guerra.
A desaparición da balea franca no mar Cantábrico e con ela o seu caza, ten como consecuencia que durante o século XVIII os tapiegos dedicásense á pesca. Esta actividade pronto cobrou importancia, chegando a existir un considerable número de embarcacións, así como de persoas, que se dedicasen a ela. Deste xeito Tapia convertíase nunha vila mariñeira.
Hai que ter en conta que, dentro do percorrido histórico que fixemos, o aspecto do porto de Tapia distaba moito do que hoxe coñecemos. Tratábase dunha enseada natural con certas adaptacións para poder servir como porto. A configuración actual debémoslla a dous personaxes moi importantes na historia local; Fernando Fernández Casariego e Fernando Pérez Casariego.
O primeiro personaxe fundou o concello de Tapia de Casariego en 1863, que ata entón pertencera a Castropol, e realizou obras de notable importancia para a vila como o murallón, o edificio que é actualmente o concello, os edificios que hoxe en día conforman o IES Marqués de Casariego, a rede de sumidoiros…
Entre as súas intencións estaba a de dotar a Tapia cun porto solvente, para o que elaborou un ambicioso proxecto que entón non se puido levar a cabo. Será Fernando Pérez Casariego, o seu sobriño, quen execute tal obra.
Elabórase un primeiro proxecto que se verá sometido a recortes no seu orzamento dando lugar a un segundo proxecto, o cal levará a cabo. Nel aparecen reflectidos a maior parte dos elementos que o conforman hoxe en día; o peirao do Rocín, o Malecón (Rompeolas), o peirao de Fóra e o peirao de Terra.
Finalmente, as obras terminan en 1880. Estes cambios permitiron dispoñer dun porto adecuado para os buques mercantes de cabotaxe, incrementándose as atracadas e polo tanto cargas e descargas dos devanditos navíos.
A pesca tamén se viu favorecida, novos barcos arribaron ao porto e as melloras permitiron facer un pouco máis fácil unha dura profesión como o é a de mariñeiro.
A industria conserveira beneficiouse moito desta situación incrementándose o número de empresas e empregados.
O porto converteuse no corazón do novo concello de Tapia.
A partir de entón os novos elementos arquitectónicos veríanse sometidos a fortes temporais e reparacións, así como obras de mellora e dotación de equipamentos, algo que se prolongou ata os nosos días, como exemplo a incorporación dun novo guindastre este ano.
O porto é unha importante parte de Tapia cunha dilatada historia que marcou e definiu as vidas de moitos tapiegos, configurou o crecemento do pobo e serviu como abrigo e refuxio a moitas embarcacións. Un elemento que a día de hoxe segue vivo.
MAPA
Fuente: Apartamentos Navalin
XOAN ARCO DA VELLA
