domingo, 2 de octubre de 2022

FARO DE CABO ESPICHEL - CASTELO - SESIMBRA

FARO DE ESPICHEL

CABO ESPICHEL

CASTELO

SESIMBRA

Faro de Cabo Espichel
     O Faro de Cabo Espichel (en portugués: Farol do Cabo Espichel) é un faro situado no Cabo Espichel, na fegresía de Castelo, municipio de Sesimbra, Distrito de Setúbal, Portugal, xunto ao Santuario da nosa Señora do Cabo Espichel. 

     Entrou en funcionamento en 1790, o que lle fai ser un dos máis antigos de Portugal.


Historia
      A orixe do faro está ligado ao do próximo Santuario da nosa Señora do Cabo Espichel en 1430, onde había un pequeno faro para sinalizar o cabo.

     O faro moderno foi mandado edificar por orde do Marqués de Pombaln daata do 1 de febreiro de 1758, entrando en funcionamento en 1790.

    A primeira descrición das características do faro datan de 1865. Nese ano estaba equipado con 17 lámparas de Argand e reflectores parabólicos, que daban unha luz fixa e branca, distribuídos de tal maneira que iluminaban un sector de 260º. Tiña un alcance de 13 millas náuticas.

     En 1886 foi instalada unha nova lanterna, cun aparello óptico de primeira orde de 920 mm de distancia focal, iluminado cunha lámpara de vapor de petróleo, e equipado cun mecanismo de reloxería para producir unha característica de catro escintileos. Así mesmo foi instalada un sinal sonora.

     En 1947 foille cambiada a óptica á actual aeromarítima de cuarta orde e 300 mm de distancia focal. Tamén foi equipado cun radiofaro que deixou de prestar servizo en 2001. Foi electrificado en 1980 e automatizado 1989.

Características
     O faro emite un escintileo de luz branca de 0,3 s de duración nun ciclo total de 4 s. Ten un alcance nominal nocturno de 26 millas náuticas.

MAPA 

 

XOAN ARCO DA VELLA


 

FARO DO FORTE DA BARRA - GAFANHA DE NAZARÉ - ILHAVO

FARO DO FORTE DA BARRA

GAFANHA DE NAZARÉ

ILHAVO

 Faro do Forte da Barra
     O Faro do Forte da Barra, ou Farolim do Forte da Barra, e un faro portugués ubicado no Forte da Barra de Aveiro , clasificado como Ben de Interés Público (IIP) por IPPAR,  na parroquia de Gafanha de Nazaré, municipio de Ílhavo, distrito de Aveiro, no Baixo Vouga, no Centro de Portugal .

     Ten unha torre cónica de 19 metros con galería, blanca e  estreitas franxas negras. 

     A luz emitese dende un poste montado na galería.

     E a baliza traseira da desembocadura da barra de Aveiro, e está situada a uns 840 metros da anterior, Farolim do Triângulo Oeste, dirección W (089,5º).

Historia
     A Torre foi construida a principios del siglo XIX , serviendo de orientación para a entrada dos barcos na Barra de Aveiro. 

     Non ai constancia de que fora utilizado como faro antes de que se instalara la luz de fio, entre 1967 y 1987.

Características
    Luz: teniente. 1s, oct. s.
    Sentido de roscado: 089,5º

MAPA 

 

XOAN ARCO DA VELLA

FARO DE AVEIRO - GAFANHA DE NAZARÉ - ILHAVO

 FARO DE AVEIRO

GAFANHA DE NAZARÉ

ILHAVO

Faro de Aveiro
     O Faro de Aveiro (en portugués: Farol de Aveiro) é un faro situado na freguesía de Gafanha de Nazaré, concello de Ílhavo, distrito de Aveiro, Portugal.

     É o faro máis alto de Portugal e o segundo da península ibérica, só un metro por baixo do Faro de Chipiona, Cádiz, España, e un dos máis altos do mundo.

Historia
     En 1879 empezou a construírse o faro segundo o proxecto do enxeñeiro Paulo Benjamín Cabral, entrando en funcionamento en 1893. Tiña un aparello óptico de 1.er orde, de 920 mm de distancia focal, lámpara de incandescencia a vapor de petróleo, lámpada de reserva de aceite de nivel constante e mecanismo de reloxería para conseguir a rotación da lanterna.

     Tamén entrou en funcionamento un sinal sonoro de aire comprimido nun local construído no peirao. Este sinal foi traslada a outro local entrente do faro en 1898.

     En 1908 a maquinaria do sinal sonoro foi substituído por dúas máquinas de vapor verticais. En 1932 se construe un espigón para protexer o faro, o que non impediu que en 1935 o mar levase a maquinaria do sinal sonoro, sendo entón trasladada á cima da torre do faro. En 1936 foi electrificado con grupos electróxenos.

     En 1947 recibiu un novo aparello óptico de 3.er orde, de 375 mm de distancia focal, que incluía tamén paneis para convertelo en sinal aeromarítima. 


     Tamén recibiu entón unha lámpada eléctrica quedando a de vapor de petróleo como reserva.

     En 1950 instalóuselle unha lámpada de 1000 W. Como novidade neste tipo de edificios, en 1958 foi instalado un ascensor, reducíndose tamén a potencia da lámpada que quedou en 1000 W. En 1990 foi automatizado.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA




lunes, 26 de septiembre de 2022

CONGRESO DE HOSPITALEIRAS/OS DO CAMIÑO PORTUGÉS - PONTEVEDRA 2022

 CONGRESO DE HOSPITALEIROS/AS

17 SEPTIEMBRE - 2022

PONTEVEDRA

      Os hospitaleiros reafirman a conexión de Pontevedra co Camiño Portugués

     A Federación Internacional de Asociacións de Amigos deste roteiro xacobeo celebran na cidade o seu vixésimo segundo congreso


     Pontevedra é a capital do Camiño Portugués e como tal reafirmou onte a súa conexión con este roteiro ao albergar a vixésimo primeira edición do Encontro Internacional de Hospitaleiros que organiza a Federación Internacional de Asociacións de Amigos do Camiño Portugués.

     Baixo a organización de Celestino Lores, contou coa presenza do Dr. Antonio Marahaio Peixoto  que ofreceu a conferencia inaugural sobre “Un Caminho de descuberta do pasado do oresente e do futuro". 

     As conclusións deste dobre Ano Santo puxeron punto final ao congreso.


Camiño Portugués
      Coñécese como Camiño Portugués, ou máis concretamente Camiño Portugués Central (para unha mellor distinción dos demais), o camiño xacobeo que une Lisboa con Santiago de Compostela.

     O seu percorrido debuxa unha liña de sur a norte, que dende a capital lusa pasaría por Santarém, Coimbra, Porto, Barcelos, Ponte de Lima, Valença do Minho, Tui, Pontevedra e Padrón.

     Utilizado xa dende a Idade Media, foi sempre un dous máis importantes camiños de Santiago e na actualidade é o segundo camiño en número de peregrinos, só superado polo Camiño Francés.

     Aínda que este é o máis coñecido e utilizado, ai moitos outros camiños de Santiago en Portugal.

     Dende fai anos estanse recuperando antigas rutas, aínda que a maioría serían afluentes ou variantes do Camiño Central: a máis frecuentada é Camiño Portugués dá Costa, que ten o seu punto de inicio en Porto e segue un itinerario próximo ao mar; dende a mesma cidade tamén pode tomarse unha alternativa "por agora minoritaria" como é a variante de Braga; outro ramal arrincaría  sur, dende Faro e a rexión do Algarve, aínda que presenta tramos aína sen sinalizar, e que agardamos  permita percorrer o país dun extremo a outro.

    A estas rutas xacobeas cabo engadir outras polo interior de Portugal, tales como o interesante Camiño Portugués Interior (que parte de Farminhãou-Viseu e segue por Lamego e Chaves cara a Verín, onde une á variante sanabresa dá Vía dá Prata), ou Camiño Zamorano-Portugués ou de Soutochao (que sae de Zamora e segue por Bragança cara a Chaves) ou Camiño Torres (desde Salamanca cara a Braga) 

     Sintome moi afortunado de contar con unha chea de amigas e amigos entre as xentes do Camiño e os colectivos que traballan nel, moitas grazas por convidarme. GRAZAS

VIDEO

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA

 


domingo, 18 de septiembre de 2022

IGREXA DE SAN PANTALEÓN - A IGREXA - CABANAS - OUROL

IGREXA DE SAN PANTALEÓN

A IGREXA

CABANAS

OUROL

      A parroquia de San Pantaleón de Cabanas está inexorablemente  unida á figura de don Fernán Pérez de Andrade, que foi o seu impulsor. 

     Viña ás terras que posuía nesta zona para cazar con certa regularidade.

      En 1392 Fernán Pérez de Andrade obtén a licenza do bispo de Mondoñedo para edificar tres igrexas nos Montes do Sor. 

      Unha delas é esta de San Pantaleón que se constrúe entre finais do século XIV e principios do XV. Nela figura o símbolo do xabaril, propio desa familia.

     A actual igrexa é o resultado de varias modificacións, que afectaron, principalmente, á súa lonxitude.

San Pantaleón de Cabanas
      San Pantaleón de Cabanas é unha parroquia do concello de Ourol na comarca da Mariña Occidental, na provincia de Lugo.

     Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 51 habitantes (24 homes e 27 mulleres), 25 menos ca en 2007 (33 homes e 43 mulleres) e 28 menos que en 2006.

Historia
      En 1895 constituíuse a nova parroquia de Ambosores con lugares de San Pantaleón de Cabanas. 

      Outros lugares da parroquia tamén pasaron a formar parte, xunto con lugares de Ourol, da igualmente creada O Sisto.

Lugares de San Pantaleón de Cabanas
     O Apartado, Arrexoá, Burgás, Cabana, A Cabana Vella, O Camiño, Campo do Cabo, Os Campos, O Cargadoiro, A Castiñeira, O Cotillón, O Couce Gordo, O Couso, Os Díaz, As Esqueiras, O Fondovilar, A Igrexa, Izá, Os Luíses, A Maciñeira, O Merán, A Panda, O Pereiro, A Picheira, O Pombeiro, O Portal, O Teixeiro, A Torre. Vila Vella

MAPA

 

Fuente: Concello de Ourol

XOAN ARCO DA VELLA