A LENDA DA PONTE DE SAN XOÁN - PONTE DE SAN XOÁN - MELIDE

 A LENDA DA PONTE DE SAN XOÁN

RÍO FURELOS

MELIDE

A Lenda do Mouro e a Pedra Quente
      Cóntase que hai moitos séculos os veciños de Furelos necesitaban unha ponte para cruzar o río, pero non tiñan recursos nin medios para construíla. 

     Un día, apareceu un mouro que se ofreceu a facer a obra a cambio de moedas de ouro.

     O mouro, que era un construtor excepcional, rematou a ponte axiña, pero cunha intención oculta, deixou unha das pedras mal asentada a propósito. 

     O seu plan era que, co paso do tempo, a ponte comezase a tremer ou deteriorarse, obrigando aos veciños a chamalo de novo e así poder cobrarlles outra vez. Os veciños, que xa sospeitaban das tretas do mouro, idearon un plan. 

      Agardaron a que o mouro volvese para "arranxar" o fallo. Antes de que el chegase, quentaron unha pedra ao lume ata que estivo ao vermello vivo. 

     Cando o mouro intentou colocala, queimouse as mans de tal xeito que fuxiu para sempre, deixando a ponte finalmente asentada e segura.

Outras historias de Furelos

     O Fantasma de Nicolás: Algúns peregrinos contan que viron a un pescador fantasmagórico chamado Nicolás que parece esperar para falar con eles.

      A Fonte Milagrosa: Existe tamén unha lenda sobre a aparición dunha imaxe da Virxe nun manancial próximo á igrexa, que sempre volvía á fonte por moito que a levasen ao templo.  

VIDEO

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

LENDA DE SANTA MARÍA DE LEBOREIRO - LEBOREIRO - MELIDE

LENDA DE SANTA MARÍA DE LEBOREIRO

LEBOREIRO

MELIDE

 

 A Fonte de Santa María de Leboreiro
       A Fonte de Santa María do Leboreiro, concello de Melide (A Coruña). Sitúase nas proximidades da estrada N-547 (Lugo-Santiago). 

      Sobre ela existe unha lenda relacionada coa Virxe María, máis en concreto cunha imaxe dela que hai no interior da igrexa parroquial. A lenda fai mención a que dita imaxe foi atopada na fonte, e trasladada ata a igrexa. Pero desaparecía da mesma e volvía para a fonte, tantas veces como era retornada ó templo.

       A lenda conta que para evitar que fuxira máis veces, deron en labrar a imaxe da Virxe no tímpano da portada principal, e dende entón xa se quedou definitivamente na igrexa. 

      A imaxe atópase no interior da igrexa parroquial, representando a Virxe sedente co Neno no colo. Está realizada en madeira policromada e datada aproximadamente no século XIV.

      O tímpano da portada principal está feito dunha soa peza, de deseño apuntado (oxival). Representa a Virxe sedente, co Neno no colo, e flanqueada por dous anxos portadores de filacterias e incensarios. Esta figuración tamén parece corresponderse co século XIV.

VIDEO

 

MAPA

 

 Fuente: Web Galiciaencantada.com

XOAN ARCO DA VELLA 

LENDAS DA PONTE DE RIBADISO - RIBADISO - ARZÚA

 LENDAS DA PONTE DE RIBADISO

RÍO ISO

RIBADISO 

ARZÚA

      A Ponte de Ribadiso, situada no concello de Arzúa, é un dos puntos máis icónicos e cargados de historia do Camiño Francés. 

      Aínda que non existe unha "lenda" única de carácter fantástico (como dragóns ou tesouros agochados) asociada a este lugar específico, a súa historia é unha lenda viva de tradición, hospitalidade e superación.

      Estes son os aspectos que definen a maxia deste lugar:

     A Lenda da Acollida e o Hospital Medieval: A verdadeira lenda de Ribadiso é o seu antigo Hospital de San Antón (século XV), situado a carón da ponte. Di a tradición que este lugar ofrecía descanso e cura aos peregrinos esgotados tras unha longa etapa, servindo de refuxio seguro durante séculos.

      A Ponte sobre o Río Iso: A ponte actual, de orixe medieval e cun arco de pedra, é a supervivente de séculos de peregrinación. Dise que, ao atravesar esta ponte sobre o río Iso, o peregrino deixa atrás as maiores dificultades físicas e entra na fase final de preparación espiritual antes de chegar a Santiago de Compostela.

       Rehabilitación da Tradición: Na actualidade, a área foi rehabilitada e o antigo hospital funciona como un dos albergues máis emblemáticos da rede da Xunta de Galicia, conservando a súa arquitectura orixinal de pedra e madeira que transporta ao viaxeiro ao pasado.

        O "Oasis" do Camiño: Pola súa paraxe bucólica á beira do río, moitos peregrinos falan de Ribadiso como un "pequeno paraíso" ou un lugar de paz absoluta antes de afrontar a última subida cara a Arzúa. En resumo, a "lenda" de Ribadiso é a continuidade da hospitalidade xacobea, onde a ponte de pedra segue unindo o pasado medieval co presente dos camiñantes.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

LENDA DA PEDRA DA SERPE - TIRÁN - MOAÑA

 LENDA DA PEDRA DA SERPE

TIRÁN

MOAÑA

     O Monte dos Remedios, probablemente un castro, está en San Xoán de Tirán, Moaña (Pontevedra), hai unha pedra co debuxo dunha serpe. 

     Na noite de San Xoán, despois de apagarse as fogueiras aparecía alí unha muller vella cunha caiada na man, sentada na pedra que hai diante da capela de Virxe do Castro. 

     Se alguén se achega, a muller desaparece. Quen quixo saber dela e foi ver ó día seguinte atopou unha serpe dando voltas arredor da ermida. Disque foi esta muller a que matou a serpe que se ve na pedra.

     Tamén se di que a serpe se convirte en bruxa, e que desaparece cando se achega alguén, e que a noite de San Xoán son bruxas, ¿ou mouras?, as que andan arredor da ermida pero ó amencer xa non están.

VIDEO

MAPA

 

 Fuente: Web Galicia encantada

XOAN ARCO DA VELLA 

LENDA DA FONTE DA VIRXE DE GUNDIÁN - PONTE ULLA - VEDRA

 LENDA DA FONTE DE GUNDIÁN

GUNDIÁN

PONTE ULLA

VEDRA

       A Fonte da Virxe de Gundián, en Ponte Ulla (Vedra), está envolta en lendas que mesturan a fe cristiá con antigos cultos á auga. Aquí tes o máis destacado da súa tradición.

A lenda da auga milagreira
      A crenza popular máis forte di que a auga desta fonte nace directamente debaixo do altar maior da capela do santuario. Isto outórgalle un carácter sagrado e curativo.

    Curación de "crianzas": Antigamente, moitos pais levaban alí aos nenos que estaban frouxos, enfermos ou que tardaban en falar. O ritual consistía en lavalos coa auga da fonte para que a Virxe lles dese forza e saúde.

    O 8 de setembro: Durante a romaría de Gundián, a fonte convértese no centro de peregrinación, onde os devotos beben e mollan os panos para pedir protección.

O contexto do Paso da Cova
       A fonte non se entende sen a sua contorna, o Paso da Cova, un lugar onde o río Ulla se estreita entre paredes de cuarzo. 

As lendas din que:

    Paso estratéxico: Dise que este era un lugar de paso de camiños antigos (mesmo se fala de influencia templaria) onde a Virxe protexía aos viaxeiros que cruzaban o río.
    O Pico Sacro: Existe unha conexión espiritual co Pico Sacro, que se ve dende alí. Ambas zonas comparten historias sobre o traslado dos restos do Apóstolo Santiago e o amansamento dos bois bravos.

      Hoxe en día, a imaxe da Virxe de pedra sobre a propia fonte segue a ser o símbolo desta unión entre a natureza (a auga) e a relixión no corazón do Val do Ulla. 

VIDEO

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

LENDA DA NOSA SEÑORA DA ESCRAVITUDE - CRUCES - PADRÓN

 LENDA DA SEÑORA DA ESCRAVITUDE

CRUCES

PADRÓN

      O Santuario da Nosa Señora da Escravitude é unha igrexa mariana enclavado na Escravitude, aldea da parroquia de Santa María de Cruces, Padrón. A carón do templo pasa o camiño portugués do Camiño de Santiago.

Orixe
       A tradición recolle dous feitos que determinaron a construción do templo. O primeiro deles produciuse no 1582, cando Juan Pérez Mondragón, reitor da parroquia de Cruces, estivo a piques de morrer esmagado por unha árbore. 

      Logo de librarse, en sinal de agradecemento á Virxe María, mandou esculpir unha imaxe da Virxe co neno, que foi situada sobre unha fonte que había no lugar, coñecida desde entón coma a Fonte Santa.

      O segundo dos feitos tivo lugar no 1732, cando un salnesán que padecía hidropisía se dirixía xunto coa súa muller e a súa filla cara ao hospital de Santiago de Compostela. Ao seu paso pola Fonte Santa, bebeu a súa auga e pediulle axuda á Virxe, e ao cabo de tres días curouse da súa enfermidade. 

      A lenda di que daquela exclamou o seu agradecemento á Virxe por curalo "da escravitude" do seu mal, de onde derivaría o nome do santuario. En sinal de gratitude, doou o carro e os bois. Ó espallarse a nova, a fonte comezou a atraer devotos en busca de curación, o que trouxo consigo tamén un aumento das doazóns.

Historia do edificio
      Con estas achegas construíuse unha capela onde se albergou a imaxe, chamada xa A Nosa Señora da Escravitude, e co paso do tempo ampliouse ata a actual igrexa. O documento notarial da pintura do retablo maior data a finalización das obras no 1743. 

       No ano 1885, grazas ao financiamento dun galego enriquecido en América, construíuse unha segunda torre simétrica á que xa tiña o templo no 1743, sendo ese o aspecto do edificio que chegou aos nosos días. 

VIDEO

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA

LENDA DA NOSA SEÑORA DA PENEDA - ARCOS DE VALDEVEZ

 LENDA DA SEÑORA DA PENEDA

ARCOS DE VALDEVEZ

P.N. PEDEDA GERES

Santuario da nosa Señora da Peneda
      O Santuario da nosa Señora da Peneda (en portugués : Santuário de Nossa Senhora dá Peneda ) é un santuario católico situado na parroquia de Gavieira , municipio de Arcos de Valdevez , distrito de Viana do Castelo , en Portugal , camiño da localidade de Melgaço , moi preto da fronteira con Galicia . 

     Está situado en pleno Parque Nacional de Peneda-Gerês .

     A Festa da Señora de Peneda é anual, ten unha duración dunha semana, entre o 31 de agosto e o 8 de setembro.

     No santuario celébrase unha gran romaría popular .

Historia e lenda
     A data probable de construción do templo actual é de finais do século XVIII , a xulgar pola inscrición da columna situada no alto da escaleira de acceso. 

      Crese que no lugar existiu unha pequena ermida previa , construída para conmemorar a aparición da Señora de Peneda, cuxo culto creceu e motivou a construción do actual santuario entre finais do século XVIII e o terceiro cuarto do século XIX . 

     A igrexa actual foi terminada en 1875.

     Conta a lenda da Peneda que a Virxe se apareceu o 5 de agosto de 1220 a unha rapariga que gardaba unhas cabras. 

 Aldea de Roussas

     A Señora apareceuse en forma de pomba branca e pediu aos habitantes da Gavieira que construísen unha ermida nese lugar. 

Aldea de Roussas

     A pastora contoullo aos seus pais, pero eles non creron a historia. 

Aldea de Roussas

      Ao día seguinte, mentres coidaba as cabras no mesmo lugar, a Señora apareceu novamente, pero na forma da imaxe que existe hoxe, e ordenou á rapariga ir ao lugar de Roussas en busca dunha muller que fora enfeitizada dezaoito anos antes, chamada Domingas Gregório, quen, ao chegar preto da imaxe, recuperou a saúde. 

Aldea de Roussas

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA