HORREOS EN VILOURIZ - LOÑA DO MONTE - NOGUEIRA DE RAMUÍN

 HORREOS EN VILOURIZ

LOÑA DO MONTE

NOGUEIRA DE RAMUÍN

      O conxunto de hórreos tradicionais situados na pequena aldea de Vilouriz, pertencente á parroquia de San Salvador de Loña do Monte, no concello de Nogueira de Ramuín (Ourense), constitúe unha mostra do patrimonio etnográfico da Ribeira Sacra.

     Estes hórreos ou canastros destacan polas seguintes características esenciais:

Características do Conxunto: 
     Construídos principalmente combinando madeira e pedra granítica do contorno.

Función tradicional: 
      Deseñados para illar o millo e outros cereais da humidade do chan e protexelos dos roedores.

Integración na paisaxe: 
     Aséntanse sobre a orografía montañosa de Loña do Monte, rodeados de antigas carballeiras e camiños rurais.

O Entorno Próximo: 
      A zona pódese percorrer a través do sendeiro homologado PR-G 72 Ruta Loña do Monte, que pasa moi preto de Vilouriz.

Patrimonio relixioso: 
     Na contorna atópase a igrexa parroquial de Loña do Monte e elementos como o peto de ánimas ou cruceiros catalogados no arquivo de Galicia.

Curiosidade do concello: 
     Aínda que os de Vilouriz son hórreos típicos de montaña, a veciña aldea de Armariz (tamén en Nogueira de Ramuín) posúe o considerado por crónicas locais como o hórreo máis pequeno do mundo. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

IGREXA DE SANTA MARÍA DE MERZA - MERZA - VILA DE CRUCES

 IGREXA DE SANTA MARÍA DE MERZA

MERZA

VILA DE CRUCES

 Igrexa de Santa María de Merza
     A Igrexa de Santa María de Merza é un templo relixioso de orixe románico situado na parroquia de Merza, no concello pontevedrés de Vila de Cruces.

Características principais: 
     De factura románica (século XII), destaca pola súa construción en perpiaño granítico.

Estrutura: 
     Posúe unha soa nave e unha ábsida semicircular precedida dun tramo recto.

Elementos destacados: 

     Consérvanse interesantes canecillos e unha porta principal con arquivolta tórica en semicírculo peraltado. 

     No interior, destaca un retablo barroco no testero.

Historia: 
     A súa construción foi doada pola raíña Dona Urraca á igrexa de Santiago de Compostela.

Localización: 
     O Outeiro, Merza, Vila de Cruces (Pontevedra).

Entorno: 
      Atópase moi preto do cemiterio parroquial e da Capilla de San Paio.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

 

IGREXA DE SANTA MARÍA DE ARBO - SAN BIEITO - ARBO

 IGREXA DE SANTA MARÍA DE ARBO

SAN BIEITO

ARBO

 Igrexa de Santa María de Arbo
     A Igrexa de Santa María de Arbo é un templo de tipoloxía rural e estilo barroco do século XVIII situado nun alto do concello de Arbo, na provincia de Pontevedra. 

      Destaca polas súas magníficas vistas panorámicas cara ao territorio galego e á veciña vila de Melgaço, en Portugal.

Raíces románicas: 
     A súa planta en forma de cruz latina é un vestixio dun templo románico medieval anterior.

Doazón histórica: 
     Existe documentación escrita do ano 1021 que certifica que o rei Afonso IX doou a antiga igrexa de Arbo ao Mosteiro de Melón.

Reforma moderna: 
      No século XX o edificio foi reacondicionado, o que explica o estado lustroso e conservado dos seus perpiaños de pedra actuais.

Características Arquitectónicas: 
     Conta cunha soa nave principal de planta rectangular, á que se adosan dúas capelas laterais e a ábsida.

Fachada: 
      A súa portada principal loce un arco de medio punto coroado por un nicho que alberga a imaxe da Virxe baixo unha cuncha de vieira.

Torre central: 
      Dispón dun gran torreón central para o campanario que está rematado cun cupulín e rodeado por unha balaustrada de pedra.

Entorno: 
     O camiño de acceso conserva un primitivo Vía Crucis composto por seis cruces octogonais de pedra.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

LENDA DE PRISCILIANO EN VALGA - CAPELA DE OS MARTORES - VALGA

 LENDA DE PRISCILIANO EN VALGA

CAPELA DE OS  MARTORES

VALGA 

A lenda de Prisciliano
    A lenda de Prisciliano en Valga céntrase na crenza de que o corpo do bispo "herexe" foi traído desde Tréveris (Alemaña), tras a súa execución no ano 385, para ser enterrado secretamente na Capela de Os Martores, en San Miguel de Valga.

O enterro en Os Martores: 

      Dise que os discípulos de Prisciliano, tamén executados con el, foron trasladados á súa terra natal, Gallaecia. 

     O nome do lugar, Os Martores, derivaría da consideración popular de que eran "santos sufridores" ou mártires, desafiando a condena oficial da Igrexa.

 A teoría da suplantación: 

     Unha das teorías máis polémicas suxire que o corpo que se venera na Catedral de Santiago de Compostela non é o do Apóstolo Santiago, senón o do propio Prisciliano.

Identidade do personaxe: 

      Prisciliano era un nobre culto e rico que abandonou os seus privilexios para defender o ascetismo e aos pobres, sendo coñecido como "o que andaba descalzo". O concello de Valga promove este lugar como unha das posibles sedes da tumba do personaxe, competindo con outras teorías que sitúan os seus restos en Lugo (Santa Eulalia de Bóveda) ou Compostela. 

VIDEO

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

SARTEGOS DE OS MARTORES - OS MARTORES - CAPELA DE SAN MAMEDE - VALGA

 SARTEGOS DE OS MARTORES

OS MARTORES

CAPELA DE SAN MAMEDE 

VALGA

Os sartegos dos Martores 
      Os sartegos dos Martores, situados no concello de Valga (Pontevedra), son un conxunto de sarcófagos antropomorfos de granito que forman parte dunha necrópole de orixe sueva e altomedieval.

      Este xacemento arqueolóxico atópase no adro da Capela de San Mamede, un lugar cheo de historia e lendas vinculadas ás orixes do cristianismo en Galicia.

Necrópole e sartegos: 
       Os cadaleitos están tallados na pedra con formas que se adaptan á silueta humana, orientados de leste a oeste. 

     Crese que datan da época sueva (séculos V-VI) ou da Alta Idade Media.

A lenda de Prisciliano: 
      Unha das teorías máis fascinantes suxire que este lugar e non a Catedral de Santiago podería ser a verdadeira tumba do bispo Prisciliano e os seus seguidores, executados en Tréveris no século IV. 

      O nome "Os Martores" derivaría de "Os Mártires" en referencia a eles.

A Capela de San Mamede: 
      O templo actual é do século XVII, pero aséntase sobre estruturas paleocristiás e románicas moito máis antigas. 

      Durante unhas restauracións atopouse unha ara romana do século I dedicada ao deus Mercurio.

Patrimonio Natural: 
      O conxunto está custodiado por dúas sobreiras de grandes dimensións, que destacan polo seu valor paisaxístico e cultural na contorna. 

VIDEO

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

IGREXA DE SANTA MARIÑA DE SUCASTRO - SUCASTRO - MONTERROSO

 IGREXA DE SANTA MARIÑA

SUCASTRO

MONTERROSO

 Igrexa de Santa Mariña de Sucastro
     A Igrexa de Santa Mariña de Sucastro, situada no concello de Monterroso (Lugo), é un notable exemplo do románico rural galego que data da segunda metade do século XII (cara ao 1170).

Localización: 
     Atópase no cumio dun antigo castro no lugar de Sucastro. 

     Podes chegar seguindo a estrada en dirección a Taboada dende Monterroso.

Arquitectura: 
     Mantén unha nave única e unha ábsida, ambas de planta rectangular.

Exterior: 
     Conserva canecillos lisos ou en forma de proa nos muros norte e sur. 

     A fachada actual presenta unha espadana dun só van.

Elementos destacados: 
     Na ábsida existe unha ventá saeteira (actualmente tapiada) cunha arquivolta decorada con axadrezado e columnas con motivos zoomorfos.

Historia: 
      A parroquia de Santa Mariña de Sucastro está vinculada a antigas fortalezas medievais e soterramentos de señores da época.

     O templo é accesible e conta con zona de aparcadoiro adaptada.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA