lunes, 9 de marzo de 2026

CAPELA DAS ANGUSTIAS - BRETAL - OLVEIRA - RIBEIRA

 CAPELA DAS ANGUSTIAS

BRETAL

OLVEIRA

RIBEIRA

     Capela construída a base de cadeirado irregular granítico, con planta rectangular dunha única nave. 

     A sancristía, tamén rectangular, atópase pegada no lateral norte. 

     O seu teitume é a dúas augas con tella curva do país.

     A fachada presenta porta de aceso rectangular, e sobre ela unha fornela con arco de medio punto no que podemos ver unha imaxe da Dolorosa. 

     Máis arriba unha pequena fiestra dá paso a unha pequena espadana dun so oco con remate en cruz pétrea.

     No interior podemos ver a cuberta con bóveda de canón apoiada en dous arcos faxóns de medio punto que descansan sobre pilastras pegadas aos muros. 

     Aos pés da nave sitúase unha tribuna de madeira á que se accede através dunha escaleira en forma de “L”. 

MAPA

 

 Fuente: Web Patrimonio Galego

Texto: Oscar Franco 

XOAN ARCO DA VELLA 

CRUCEIRO DO CALVARIO - RÚA DO CALVARIO - ARCADE - SOUTOMAIOR

 CRUCEIRO DO CALVARIO

RÚA DO CALVARIO

ARCADE

SOUTOMAIOR

        Cruceiro con plataforma cuadrangular de tres chanzos e pedestal cúbico coas arestas rebaixadas. 

     O varal é octogonal. 

     O seu capitel e de tipo xónico con caras no centro dos seus catro lados. 

     A súa cruz é cuadrangular e polo seu anverso presenta a Cristo Crucificado con tres cravos. 

     O seu pano de pureza vai anoado á dereita. 

     Polo reverso da cruz fica a Virxe suxeita a un Cristo, cunha proporcións moi pequenas.

MAPA

 

 Fuente: Web Patrimonio Galego

Texto: Oscar Franco 

XOAN ARCO DA VELLA 

domingo, 8 de marzo de 2026

SARTEGOS DO MOSTEIRO - LONGOS VALES - MONÇAO

 SARTEGOS DO MOSTEIRO

MOSTEIRO DE LONGOS VALES

LONGOS VALES

 MONÇAO

 Igrexa de Longos Vales
      A igrexa do Mosteiro Benedictino de Longos Vales atópase a uns dezaseis quilómetros ao SE de Melgaço, en terras do veciño concelho de Monçao.

     Hoxe en dia da construción orixinal apenas resta a ábsida.

     Foi un dos mosteiros medievais máis importantes da conca do Minho cuxa existencia esta xa documentada desde os tempos do reinado de Dom Afonso Henriques.

     Foi tal a súa importancia que un dos seus abades chegou a patrocinar a construción dunha torre na muralla de Melgaço.

     O edificio, de fundación románica aínda conserva desa época unha magnifica capela maior en excelente estado de conservación.

     Esta ábsida abovedada de planta semicircular conta con canecillos e capiteis que mostran un interesante traballo decorativo cun gran volume e diversidade de elementos escultóricos.

     Nos seus motivos abundan as formas humanas e animais, dunha gran habilidade técnica do autor, favorecido tamén pola gran calidade do granito de gran fino.

     As similitudes das esculturas de Longos Vales coa catedral de Tui e a igrexa de Tomiño,  na marxe Norte do Minho, achegan a súa datación cara ao último cuarto do século XII, ademais dos elementos protogóticos no arco triunfal da ábsida.

     A nave da igrexa foi realizada no século XVII cando o mosteiro xa dependía dos xesuítas de Coimbra.

     Atópase clasificado como Monumento Nacional desde 1974.

Longos Vales
     Longos Vales é unha freguesia portuguesa do concelho de Monção, con 12,04 km² de superficie e 1.101 habitantes (2001).

     A súa densidade de poboación é de 91,4 hab/km².

Monção
     Monção é unha vila portuguesa situada no Distrito de Viana do Castelo, rexión Norte e subregión de Minho-Lima.

     É sede dun municipio de 211,51 km² e 19.957 habitantes (2001), subdividido en 33 freguesías (parroquias).

     O municipio limita ao norte con Galicia, ao leste con Melgaço, ao sur con Arcos de Valdevez, ao suroeste con Paredes de Coura e ao oeste con Valença.

     O punto máis alto do relevo de Monção é o Alto de San Antonio, con 1114 metros sobre o nivel do mar, na freguesia de Riba de Mouro.


      É ese o motivo polo cal aínda hoxe aparece, no escudo de armas desta vila, unha muller sobre unha torre tendo un pan en cada man. Ao seu ao redor obsérvase, nunha bordadura, a divisa desta vila, facendo referencia ao nome daquela heroína: «Deus ou deu, Deus ou há dado». En Monçao viviu os seus últimos anos a escritora galega Amparo Alvajar. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

PETROGLIFO DOS COUTOS - LAXOSA - GURGUEIRO - AGOLADA

 PETROGLIFO DOS COUTOS

LAXOSA

GURGUEIRO

 AGOLADA

 Laxosa
      Laxosa é un lugar da parroquia de Gurgueiro, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. 

      Segundo o INE, no 2008 tiña 14 habitantes (5 homes e 9 mulleres), o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.

Gurgueiro
     San Miguel de Gurgueiro é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Agolada.  

Segundo o IGE en 2013 tiña 33 habitantes (19 mulleres e 14 homes) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 76 habitantes.

Lugares de Gurgueiro
     Gurgueiro, Laxosa, San Miguel

Comarca de Deza
       A comarca de Deza é unha comarca da provincia de Pontevedra e a súa capital é Lalín. 

     Pertencen a ela os concellos de Agolada, Dozón, Lalín, Rodeiro, Silleda e Vila de Cruces. 

      A súa poboación é de máis de 40.000 habitantes. 

     O Deza coincide coa antiga comarca de País do Deza, isto é, as xurisdicións de Deza, Camba, Dozón, Trasdeza, Carbia e Valquireza.

VIDEO

MAPA

  

XOAN ARCO DA VELLA 

viernes, 6 de marzo de 2026

ERMIDA DE SAN LOURENZO - RODÍS DO MEDIO - RODÍS - LALÍN

 ERMIDA DE SAN LOURENZO

RODÍS DO MEDIO

RODÍS

LALÍN

Rodís do Medio
     Rodís do Medio é un lugar da parroquia de Rodís, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. 

      Segundo o IGE, no ano 2011 tiña 26 habitantes (12 homes e 14 mulleres).

Rodís
     San Xiao de Rodís é unha parroquia do concello de Lalín. 

      Segundo o IGE en 2011 tiña 113 habitantes (58 mulleres e 55 homes), 27 menos que en 1999.Ten catro entidades de poboación,

      Está situada na confluencia dos ríos Cello e Arnego, linda con Cangas, parroquia da que antes formaba parte.

Xentilicio
     O seu xentilicio é rodiseiro.

Historia
      Rodís foi parroquia ata o plan de arranxo da diocese lucense de 1890, cando pasou a ser anexo de Santa Mariña de Cangas.


Patrimonio

     A igrexa de San Xiao de Rodís
     Antigua papeleira de Rodís
     O castro de Palio de Riba

Lugares de Rodís
      Os Chaos, O Muíño, Palio de Abaixo, Palio de Arriba, Raña, Rodís da Igrexa, Rodís do Cabo, Rodís do Medio

MAPA 

 

XOAN ARCO DA VELLA