IGREXA DE SANTA MARIÑA ´VERDOEJO - VALENÇA DO MINHO

IGREXA DE SANTA MARIÑA

VERDOEJO

 VALENÇA DO MINHO  

 Verdoejo
   Verdoejo e unha fregresia portuguesa do município de Valença, con 3,82 km² e 573 habitantes (censo de 2021). 

      A sua densidade de poboación e 150 hab./km².

Património
    Adro Velho - Ou Adro Velho e un lugar na parte norte da aldea, onde existe un cemitério antigo e un cruceiro.
    Capela do Sr. da Boa Morte- A capela do Sr. da Boa Morte localizase nas inmediacións da Igrexa Parroquial de Verdoejo.

    Capela do Sr. dos Passos
    Capela de São Tomé
    Ermita do Sr. do Bonfim
    Igrexa Parroquial de Verdoejo - A igrexa Parroquial de Verdoejo data de 1691 o tempo que a sua torre data de 1879.

    Moinhos
    Pelourinho de Telheira
    Gravuras Rupestres - Existen nesta aldea vários vestíxios rupestres sin clasificar e ainda por datar, en particular no lugar da Barreira e no lugar do Ermegil.
    Ilha do Conguedo
    O Carvalho Centenário

Valença do Minho
     Ciudade fronteiriza entre Portugal e España situada xunto ao Río Miño, Valença do Minho destaca polas murallas e vestixios propios dunha cidade fortificada dos s. XVII-XVIII (ao estilo do arquitecto francés Sébastien Lle Pestre, Señor de Vauban), que forman o centro histórico hoxe en día coñecido como A Fortaleza, desde o que se pode divisar a ponte fronteiriza construída por Eiffel en 1885.

      O seu primeiro nome foi "Contrasta", que significa poboación oposta a outra, debido á súa localización fronte á cidade galega de Tui na outra abeira del Río Miño.

      Hoxe en día é unha pequena cidade (3,500 habitantes) cun comercio florecente, entre os que destacan, por encima de todos, os produtos téxtiles. É dicir, as toallas que todos os que vivimos preto de Portugal fomos a comprar algunha vez...

     A fortificación conserva catro portas: Santiago ou do Sol, de Gaviana (arco gótico), de la Fuente da Vila e da Coroada, así como doce baluartes, construídos en diferentes épocas, formando o conxunto unha planta en forma de coroa.

     Perfecto exemplo de arquitectura militar gótica e barroca portuguesa (xunto coas fortificacións de Almeida e Elvas), no seu día tivo que defenderse de invasións árabes e outras ofensivas, resultando un enclave dun alto valor estratéxico pola súa localización fronteiriza.

     Actualmente as murallas atópanse en moi bo estado así como as rúas e edificios do seu interior, ofrecendo un ir e vir constante de turistas, sobre todo españois. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

CAPELA DO SEÑOR DOS PASOS - VERDOEJO - VALENÇA DO MINHO

 CAPELA DO SEÑOR DOS PASOS

VERDOEJO

VALENÇA DO MINHO  

 Verdoejo
   Verdoejo e unha fregresia portuguesa do município de Valença, con 3,82 km² e 573 habitantes (censo de 2021). 

      A sua densidade poboación e 150 hab./km².

Património
    Adro Velho - Ou Adro Velho e un lugar na parte norte da aldea, onde existe un cemitério antigo e un cruceiro.
    Capela do Sr. da Boa Morte- A capela do Sr. da Boa Morte localizase nas inmediacións da Igrexa Parroquial de Verdoejo.

    Capela do Sr. dos Passos
    Capela de São Tomé
    Ermita do Sr. do Bonfim
    Igrexa Parroquial de Verdoejo - A igrexa Parroquial de Verdoejo data de 1691 o tempo que a sua torre data de 1879.

    Moinhos
    Pelourinho de Telheira
    Gravuras Rupestres - Existen nesta aldea vários vestíxios rupestres sin clasificar e ainda por datar, en particular no lugar da Barreira e no lugar do Ermegil.
    Ilha do Conguedo
    O Carvalho Centenário

Valença do Minho
     Ciudade fronteiriza entre Portugal e España situada xunto ao Río Miño, Valença do Minho destaca polas murallas e vestixios propios dunha cidade fortificada dos s. XVII-XVIII (ao estilo do arquitecto francés Sébastien Lle Pestre, Señor de Vauban), que forman o centro histórico hoxe en día coñecido como A Fortaleza, desde o que se pode divisar a ponte fronteiriza construída por Eiffel en 1885.

      O seu primeiro nome foi "Contrasta", que significa poboación oposta a outra, debido á súa localización fronte á cidade galega de Tui na outra abeira del Río Miño.

      Hoxe en día é unha pequena cidade (3,500 habitantes) cun comercio florecente, entre os que destacan, por encima de todos, os produtos téxtiles. É dicir, as toallas que todos os que vivimos preto de Portugal fomos a comprar algunha vez...

     A fortificación conserva catro portas: Santiago ou do Sol, de Gaviana (arco gótico), de la Fuente da Vila e da Coroada, así como doce baluartes, construídos en diferentes épocas, formando o conxunto unha planta en forma de coroa.

     Perfecto exemplo de arquitectura militar gótica e barroca portuguesa (xunto coas fortificacións de Almeida e Elvas), no seu día tivo que defenderse de invasións árabes e outras ofensivas, resultando un enclave dun alto valor estratéxico pola súa localización fronteiriza.

     Actualmente as murallas atópanse en moi bo estado así como as rúas e edificios do seu interior, ofrecendo un ir e vir constante de turistas, sobre todo españois. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

ALVARIZAS DE SEOANE - MELON

 ALVARIZAS DE SEOANE

MELON

       As alvarizas de Seoane son estruturas tradicionais utilizadas en Galicia, España, para protexer as colmeas de abellas (coñecidas localmente como "alvarizas" ou "albarizas") fronte a depredadores como osos e outros animais.  

      Estas construcións, características das áreas rurais galegas, reflicten unha tradición apícola moi arraigada na rexión.

Características principais:
       Localización: As alvarizas adoitan situarse en zonas asolladas e protexidas, xeralmente preto de montes ou lugares con abundancia de flora melífera.

      Estrutura: Están construídas con muros de pedra seca formando un cerramento circular ou rectangular. Os muros son o suficientemente altos e grosos para evitar o acceso de animais.

     Colmeas: Dentro das alvarizas, colócanse as colmeas tradicionais, moitas veces fabricadas con troncos ocos ou madeira.

      Función protectora: O seu deseño ten como obxectivo protexer as colmeas non só de osos, senón tamén dos efectos do vento e outras inclemencias meteorolóxicas.

      As alvarizas son unha mostra da simbiose entre o ser humano e a contorna natural en Galicia, onde a apicultura foi unha actividade esencial para o sustento de moitas familias. 

     Ademais da súa utilidade práctica, estas construcións teñen un valor cultural e histórico, sendo parte do patrimonio etnográfico galego.

Seoane
      Seoane é un lugar da parroquia de Melón no concello ourensán de Melón na comarca do Ribeiro. 

      Tiña 9 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 4 mulleres.

Melón
        Santa María de Melón é unha parroquia do concello do mesmo nome (Melón), situada na provincia de Ourense. 

 

Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 603 habitantes (284 homes e 319 mulleres), o que supón unha diminución en 8 habitantes en relación ao ano anterior. 

Lugares de Melón
      Cima de Vila, A Cortella, O Coruxal, A Costa do Cuco, A Fonte Santa, A Hedreira, Melón, As Mestas, Penavaqueira, A Ponte, O Retiro, Seoane, Tourón, Valmourisco 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

IGREXA DE SAN PAIO DE MURADELLE - MURADELLE - CHANTADA

 IGREXA DE SAN PAIO DE MURADELLE

MURADELLE

CHANTADA

       A igrexa sufriu constantes reformas que alteraron a súa fábrica románica de finais do século XII. 

       Dela conservase dúas portadas e a pía bautismal.

       Na fachada occidental ábrese a porta principal enmarcada por unha arquivolta lixeiramente peraltada. 

        Esta apóiase sobre columnas ornadas con follas e con dous grifóns moi similares aos situados en Fornas e Brigos. 

        Na parte central localízase un tímpano semicircular decorado con tres figuras sobre un fondo de estrelas.  

      Todos os personaxes portan túnica e auréola do mesmo modo que na igrexa de Requeixo.

Muradelle
     San Paio de Muradelle é unha parroquia do concello de Chantada na provincia de Lugo. 

      Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 175 habitantes (81 homes e 94 mulleres), 40 menos ca en 2007 (101 homes e 114 mulleres).

Patrimonio
    Igrexa de San Paio de Muradelle, do século XII.
    Capela de San Antonio, do século XVII.
    Cruceiro de Muradelle.
    Casa grande da Quintá.

Lugares de Muradelle
     Barrio, Boán, Limiñón, Muradelle, Paderne, A Quintá, San Paio, Uriz 

Comarca de Chantada
        A comarca de Chantada, coñecida historicamente como Terra de Asma, é unha comarca galega situada na provincia de Lugo cuxa capital é Chantada. 

      Pertencen a ela os concellos de Carballedo, Chantada e Taboada. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

PETO DE SAN ANTÓN - CAPELA DE SAN ANTÓN - A QUINTÁ - MURADELLE - CHANTADA

 PETO DE SAN ANTÓN

CAPELA DE SAN ANTÓN

A QUINTÁ

MURADELLE

CHANTADA

A Quintá
     A Quintá é un lugar da parroquia de Muradelle no concello lucense de Chantada, na comarca de Chantada.

      Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

Muradelle
     San Paio de Muradelle é unha parroquia do concello de Chantada na provincia de Lugo. 

      Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 175 habitantes (81 homes e 94 mulleres), 40 menos ca en 2007 (101 homes e 114 mulleres).

Patrimonio
    Igrexa de San Paio de Muradelle, do século XII.
    Capela de San Antonio, do século XVII.
    Cruceiro de Muradelle.
    Casa grande da Quintá.

Lugares de Muradelle
     Barrio, Boán, Limiñón, Muradelle, Paderne, A Quintá, San Paio, Uriz 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA