CRUCEIRO DO DESENCLAVO - VILARIÑO - URDILDE - ROIS

 CRUCEIRO DO SESENCLAVO

VILARIÑO

URDILDE

ROIS 

 Cruceiro do Desenclavo
     O Cruceiro do Desenclavo (tamén coñecido como Cruceiro do Desencravo ou Cruceiro de Vilariño) é unha xoia excepcional do patrimonio histórico-artístico galego. 

     Está situado carón dunha fonte nunha encrucillada á entrada da aldea de Vilariño, pertencente á parroquia de Urdilde, no concello coruñés de Rois.

Ano de construción: 
      Foi tallado en 1888, data gravada e identificable nas inscricións da súa base.

Autoría: 
      Os investigadores atribúen esta obra ao mestre escultor Andrés Castaño, popularmente coñecido como o Santeiro Vello de Chave.

Rara avis: 
      É unha peza moi singular, xa que pertence a unha tipoloxía escasa dentro dos cruceiros galegos, aqueles que representan o desenclavo ou descendemento de Xesús en lugar da crucifixión tradicional.

Características Arquitectónicas e Iconografía:
A Cruz (O Desenclavo): 
      De sección circular, escenifica de forma moi dramática o momento posterior á morte de Cristo. Mostra a tres figuras (Xosé de Arimatea e Nicodemo desclavando e baixando o corpo do Señor) para entregarllo á súa Nai, que agarda axeonllada aos pés. No reverso da cruz figura a Virxe María.

O Capitel: 
      De forma cuadrangular con ábaco de lados curvos e esquinas achaflanadas. 

      Está profusamente decorado con relevos de volutas, motivos vexetais, caras de anxos e querubíns, e iconografía que imita a conchas de vieira.

O Fuste (Varal): 
       Ten tramos de sección cadrada ao inicio e ao final, mentres que o corpo central é octogonal. Leva acopladas a media altura as imaxes talladas de Santo Antón de Padua e San Francisco.

A Base e Plataforma: 
      O conxunto elévase sobre unha plataforma cuadrangular disposta en tres chanzos ou gradas que sosteñen un pedestal ou basa cúbica con molduras.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA