LENDA DA FONTE DA QUENLLA - ARZÚA

LENDA DA FONTE DA QUENLLA

ARZÚA

     A Fonte da Quenlla (situada en Arzúa, moi preto do Castro Curbín) é o escenario dunha das historias mitolóxicas máis fermosas e misteriosas do folclore galego. Esta lenda amosa a pervivencia dos cultos pagáns e das criaturas máxicas, como as mouras ou as fadas, na nosa tradición oral.

A lenda de Mariquiña e a fada da fonte
       Conta a tradición que nunha pequena cascuda preto do Castro Curbín vivía unha nena chamada Mariquiña xunto coa súa nai. Eran pobres de solemnidade, e o seu único sustento era unha vaca, un gato e unhas poucas galiñas. Cada día, a nena levaba a pastar a vaca ao castro e paraba a beber na Fonte da Quenlla.

      Un día, ao achegarse á auga, Mariquiña escoitou unha música moi relaxante e viu un gran resplandor. Alí estaba sentada unha dona vestida de branco (unha fada ou moura). 

     A fada tranquilizounha e pediulle permiso para peitearlle o cabelo cun peite de ouro. A nena, agradecida, compartiu con ela o anaco de bolo ou pan que levaba para o xantar. 

Como recompensa pola súa bondade, a fada entregoulle un saquiño cheo de moedas de ouro e impúxolle dúas condicións:
     Non contarlle nunca a ninguén o segredo do seu encontro.
       Traerlle un anaco de bolo cada vez que coceran pan na casa.
     O ritual repetiuse con éxito durante un tempo: a fada peiteábaa, perfumábaa e dáballe riqueza. 

      Pero, o misterio creceu na casa. Un día que coceron pan, Mariquiña colleu dous cachos grandes. A nai, estrañada por tanta fame, insistiu tanto que a nena acabou confesando toda a verdade. Ao romper o segredo, rompeuse a maxia. Esa mesma tarde, Mariquiña volveu á fonte. Ao caer a noite, os animais (a vaca e o gato) regresaron a casa completamente sós. 
De Mariquiña nunca máis se soubo. 
     Uns din que quedou a vagar perdida polos bosques e outros din que a fada, enfadada polo engano, levouna para sempre ao seu mundo subterráneo. 

VIDEO

MAPA

  

XOAN ARCO DA VELLA