ERMIDA DA MECÉ - A PONTE MERCÉ - PIDRE - PALAS DE REI

 ERMIDA DA PONTE MERCÉ

A PONTE MERCÉ

PIDRE

PALAS DE REI

 A Ponte Mercé
      A Ponte Mercé é un lugar da parroquia de Pidre no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.

      Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña tres habitantes (un home e dúas mulleres). 

     Forma un único núcleo xunto coa aldea da da Ponte Mercé (Barreiro, Antas de Ulla), do outro lado do río Ulla.

Toponimia
      O topónimo A Ponte Mercé débese á presenza dunha ponte xunto a unha ermida baixo a advocación da Virxe da Mercede.

Lugares de Pidre
     Chorexe, Frádegas, Laxe, Outeiro, Pidre, A Ponte Mercé 

Pidre
     Santa María de Pidre é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 99 habitantes, deles 55 eran homes e 44 eran mulleres, o que supón un aumento de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2007.

Patrimonio
       A igrexa de Santa María de Pidre é de estilo románico, a portada con arco de medio punto e dúas arquivoltas. 

       Na Ponte Mercé está a capela da Mercede, e unha ponte medieval sobre o río Ulla con dous arcos: un oxival e outro de medio punto. No recinto do pazo de Chorexe, a capela de Pardo de Chorexe.

Festas
      Celébrase a festa de San Ramón o 31 de agosto. 

Comarca da Ulloa
     A comarca da Ulloa é unha comarca galega situada na provincia de Lugo cuxa capital é Monterroso. 

     A esta comarca pertencen os concellos de Antas de Ulla, Monterroso e Palas de Rei.  

     No ano 2020 tiña 8.879 habitantes, 4.430 homes e 4.449 mulleres.

       O seu nome procede do río Ulla, que nace na comarca.

MAPA

  

XOAN ARCO DA VELLA 

CAPELA DO SEÑOR DO BONFIM - GANDRA - VALENÇA DO MINHO

CAPELA DO SEÑOR DO BONFIM

GANDRA

VALENÇA DO MINHO  

Gandra
      Gandra era unha fregresia portuguesa do municipio de Valença, distrito de Viana do Castelo.

Historia
       Foi suprimida o 28 de xaneiro do 2013, en aplicación de unha resolución da Asamblea da República portuguesa promulgada o 16 de xaneiro do 2013 o xuntarse coa fregresia de Taião, formando a nueva fregresia de Gandra e Taião. 

Valença do Minho
     Ciudade fronteiriza entre Portugal e España situada xunto ao Río Miño, Valença do Minho destaca polas murallas e vestixios propios dunha cidade fortificada dos s. XVII-XVIII (ao estilo do arquitecto francés Sébastien Lle Pestre, Señor de Vauban), que forman o centro histórico hoxe en día coñecido como A Fortaleza, desde o que se pode divisar a ponte fronteiriza construída por Eiffel en 1885.

      O seu primeiro nome foi "Contrasta", que significa poboación oposta a outra, debido á súa localización fronte á cidade galega de Tui na outra abeira del Río Miño.

      Hoxe en día é unha pequena cidade (3,500 habitantes) cun comercio florecente, entre os que destacan, por encima de todos, os produtos téxtiles. É dicir, as toallas que todos os que vivimos preto de Portugal fomos a comprar algunha vez...

     A fortificación conserva catro portas: Santiago ou do Sol, de Gaviana (arco gótico), de la Fuente da Vila e da Coroada, así como doce baluartes, construídos en diferentes épocas, formando o conxunto unha planta en forma de coroa.

     Perfecto exemplo de arquitectura militar gótica e barroca portuguesa (xunto coas fortificacións de Almeida e Elvas), no seu día tivo que defenderse de invasións árabes e outras ofensivas, resultando un enclave dun alto valor estratéxico pola súa localización fronteiriza.

     Actualmente as murallas atópanse en moi bo estado así como as rúas e edificios do seu interior, ofrecendo un ir e vir constante de turistas, sobre todo españois. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

IGREXA DE SANTA MARIÑA ´VERDOEJO - VALENÇA DO MINHO

IGREXA DE SANTA MARIÑA

VERDOEJO

 VALENÇA DO MINHO  

 Verdoejo
   Verdoejo e unha fregresia portuguesa do município de Valença, con 3,82 km² e 573 habitantes (censo de 2021). 

      A sua densidade de poboación e 150 hab./km².

Património
    Adro Velho - Ou Adro Velho e un lugar na parte norte da aldea, onde existe un cemitério antigo e un cruceiro.
    Capela do Sr. da Boa Morte- A capela do Sr. da Boa Morte localizase nas inmediacións da Igrexa Parroquial de Verdoejo.

    Capela do Sr. dos Passos
    Capela de São Tomé
    Ermita do Sr. do Bonfim
    Igrexa Parroquial de Verdoejo - A igrexa Parroquial de Verdoejo data de 1691 o tempo que a sua torre data de 1879.

    Moinhos
    Pelourinho de Telheira
    Gravuras Rupestres - Existen nesta aldea vários vestíxios rupestres sin clasificar e ainda por datar, en particular no lugar da Barreira e no lugar do Ermegil.
    Ilha do Conguedo
    O Carvalho Centenário

Valença do Minho
     Ciudade fronteiriza entre Portugal e España situada xunto ao Río Miño, Valença do Minho destaca polas murallas e vestixios propios dunha cidade fortificada dos s. XVII-XVIII (ao estilo do arquitecto francés Sébastien Lle Pestre, Señor de Vauban), que forman o centro histórico hoxe en día coñecido como A Fortaleza, desde o que se pode divisar a ponte fronteiriza construída por Eiffel en 1885.

      O seu primeiro nome foi "Contrasta", que significa poboación oposta a outra, debido á súa localización fronte á cidade galega de Tui na outra abeira del Río Miño.

      Hoxe en día é unha pequena cidade (3,500 habitantes) cun comercio florecente, entre os que destacan, por encima de todos, os produtos téxtiles. É dicir, as toallas que todos os que vivimos preto de Portugal fomos a comprar algunha vez...

     A fortificación conserva catro portas: Santiago ou do Sol, de Gaviana (arco gótico), de la Fuente da Vila e da Coroada, así como doce baluartes, construídos en diferentes épocas, formando o conxunto unha planta en forma de coroa.

     Perfecto exemplo de arquitectura militar gótica e barroca portuguesa (xunto coas fortificacións de Almeida e Elvas), no seu día tivo que defenderse de invasións árabes e outras ofensivas, resultando un enclave dun alto valor estratéxico pola súa localización fronteiriza.

     Actualmente as murallas atópanse en moi bo estado así como as rúas e edificios do seu interior, ofrecendo un ir e vir constante de turistas, sobre todo españois. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

CAPELA DO SEÑOR DOS PASOS - VERDOEJO - VALENÇA DO MINHO

 CAPELA DO SEÑOR DOS PASOS

VERDOEJO

VALENÇA DO MINHO  

 Verdoejo
   Verdoejo e unha fregresia portuguesa do município de Valença, con 3,82 km² e 573 habitantes (censo de 2021). 

      A sua densidade poboación e 150 hab./km².

Património
    Adro Velho - Ou Adro Velho e un lugar na parte norte da aldea, onde existe un cemitério antigo e un cruceiro.
    Capela do Sr. da Boa Morte- A capela do Sr. da Boa Morte localizase nas inmediacións da Igrexa Parroquial de Verdoejo.

    Capela do Sr. dos Passos
    Capela de São Tomé
    Ermita do Sr. do Bonfim
    Igrexa Parroquial de Verdoejo - A igrexa Parroquial de Verdoejo data de 1691 o tempo que a sua torre data de 1879.

    Moinhos
    Pelourinho de Telheira
    Gravuras Rupestres - Existen nesta aldea vários vestíxios rupestres sin clasificar e ainda por datar, en particular no lugar da Barreira e no lugar do Ermegil.
    Ilha do Conguedo
    O Carvalho Centenário

Valença do Minho
     Ciudade fronteiriza entre Portugal e España situada xunto ao Río Miño, Valença do Minho destaca polas murallas e vestixios propios dunha cidade fortificada dos s. XVII-XVIII (ao estilo do arquitecto francés Sébastien Lle Pestre, Señor de Vauban), que forman o centro histórico hoxe en día coñecido como A Fortaleza, desde o que se pode divisar a ponte fronteiriza construída por Eiffel en 1885.

      O seu primeiro nome foi "Contrasta", que significa poboación oposta a outra, debido á súa localización fronte á cidade galega de Tui na outra abeira del Río Miño.

      Hoxe en día é unha pequena cidade (3,500 habitantes) cun comercio florecente, entre os que destacan, por encima de todos, os produtos téxtiles. É dicir, as toallas que todos os que vivimos preto de Portugal fomos a comprar algunha vez...

     A fortificación conserva catro portas: Santiago ou do Sol, de Gaviana (arco gótico), de la Fuente da Vila e da Coroada, así como doce baluartes, construídos en diferentes épocas, formando o conxunto unha planta en forma de coroa.

     Perfecto exemplo de arquitectura militar gótica e barroca portuguesa (xunto coas fortificacións de Almeida e Elvas), no seu día tivo que defenderse de invasións árabes e outras ofensivas, resultando un enclave dun alto valor estratéxico pola súa localización fronteiriza.

     Actualmente as murallas atópanse en moi bo estado así como as rúas e edificios do seu interior, ofrecendo un ir e vir constante de turistas, sobre todo españois. 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

ALVARIZAS DE SEOANE - MELON

 ALVARIZAS DE SEOANE

MELON

       As alvarizas de Seoane son estruturas tradicionais utilizadas en Galicia, España, para protexer as colmeas de abellas (coñecidas localmente como "alvarizas" ou "albarizas") fronte a depredadores como osos e outros animais.  

      Estas construcións, características das áreas rurais galegas, reflicten unha tradición apícola moi arraigada na rexión.

Características principais:
       Localización: As alvarizas adoitan situarse en zonas asolladas e protexidas, xeralmente preto de montes ou lugares con abundancia de flora melífera.

      Estrutura: Están construídas con muros de pedra seca formando un cerramento circular ou rectangular. Os muros son o suficientemente altos e grosos para evitar o acceso de animais.

     Colmeas: Dentro das alvarizas, colócanse as colmeas tradicionais, moitas veces fabricadas con troncos ocos ou madeira.

      Función protectora: O seu deseño ten como obxectivo protexer as colmeas non só de osos, senón tamén dos efectos do vento e outras inclemencias meteorolóxicas.

      As alvarizas son unha mostra da simbiose entre o ser humano e a contorna natural en Galicia, onde a apicultura foi unha actividade esencial para o sustento de moitas familias. 

     Ademais da súa utilidade práctica, estas construcións teñen un valor cultural e histórico, sendo parte do patrimonio etnográfico galego.

Seoane
      Seoane é un lugar da parroquia de Melón no concello ourensán de Melón na comarca do Ribeiro. 

      Tiña 9 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 4 mulleres.

Melón
        Santa María de Melón é unha parroquia do concello do mesmo nome (Melón), situada na provincia de Ourense. 

 

Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 603 habitantes (284 homes e 319 mulleres), o que supón unha diminución en 8 habitantes en relación ao ano anterior. 

Lugares de Melón
      Cima de Vila, A Cortella, O Coruxal, A Costa do Cuco, A Fonte Santa, A Hedreira, Melón, As Mestas, Penavaqueira, A Ponte, O Retiro, Seoane, Tourón, Valmourisco 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA