CRUCEIRO EN PEDRE - PEDRE - CERDEDO COTOBADE

 CRUCEIRO EN PEDRE

PEDRE

CERDEDO COTOBADE 

Pedre
      Santo Estevo de Pedre é unha parroquia do concello de Cerdedo-Cotobade.  

     Segundo o INE, en 2010 tiña 215 habitantes (115 mulleres e 105 homes), 5 máis có ano anterior e 24 máis ca en 2005.

Patrimonio
      Pedre é unha terra de canteiros e un dos máis destacados foi Tiburcio Álvarez, nado a principios do século XVIII. Álvarez traballou na igrexa de Pedre no ano 1767. Xunto cos seus veciños Pedro Bugallo pai e fillo, fixo as escaleiras dos coros alto e baixo así como o enlousado da igrexa.

      A igrexa de Santo Estevo de Pedre é anterior ao século XVII. No adro, fronte á igrexa, hai un baldaquino gótico que data dos séculos XV ou XVI, representando a Crucifixión e a Adoración dos Reis Magos.

     No lugar de Quinteiro de Salgueiro está a chamada Casa Grande que foi feita na época da Inquisición e data do ano 1600.

      Formando parte do antigo camiño de peregrinos atópase unha ponte de tres arcos.

       Na Eira Grande pódense ver oito canastros, a maioría de dous claros, e algún deles pertencen a dous veciños ou máis. Na mesma eira hai outra máis pequena chamada a Eira do Pallal, onde se xuntaban os veciños para mallar o centeo, con cinco canastros, todos restaurados.

       En Vichocuntín hai unha ponte dun arco rebaixado duns 35 m de longo e 25 de alto, con varandas de pedra concertada e lucida, construída a mediados do século XIX como parte da estrada entre Pontevedra e Ourense. Na aldea hai tamén un peto de ánimas cun cruceiro.

      En Serrapio sitúase a capela de San Lourenzo de estilo barroco do século XVIII, de planta rectangular, portada adintelada, pináculo nos extremos e espadana central de dobre corpo.  

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

IGREXA DE SAN SADURNIÑO DE PIÑEIRÓ - PIÑEIRÓ - O SAVIÑAO

 IGREXA SAN SADURNIÑO

PIÑEIRÓ

O SAVIÑAO

 San Sadurniño
       San Sadurniño é un lugar da parroquia de Piñeiró no concello do Saviñao, na comarca de Terra de Lemos.  

       Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

Piñeiró
      San Sadurniño de Piñeiró é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo.  

      No ano 2007 tiña 263 habitantes, deles 129 eran homes e 134 eran mulleres, o que supón unha diminución de 9 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

Lugares de Piñeiró
       O Beirán, Piñeirón, A Portela, Salcedo, San Sadurniño, Sobrelle, A Touza, Vilachá, Vilamor, Vilarreme 

Comarca de Terra de Lemos
      Terra de Lemos é unha comarca galega situada ó sur da provincia de Lugo cuxa capital é Monforte de Lemos, que tamén é o concello máis poboado da comarca. 

      Toda esta comarca forma parte da Ribeira Sacra, da que Monforte tamén é a súa capital.

      Pertencen á comarca de Terra de Lemos os seguintes concellos: Bóveda, Monforte de Lemos, Pantón, A Pobra do Brollón, O Saviñao e Sober.

     A comarca linda ó norte coa comarca de Sarria, ó oeste coa comarca de Chantada, ó leste coa comarca de Quiroga e, ó sur coas comarcas ourensás de Ourense e Terra de Caldelas.  

MAPA

  

XOAN ARCO DA VELLA 

IGREXA DE SAN REMIGIO DAS MACEIRAS - AS MACEIRAS - DOZÓN

 IGREXA DE SAN REMIGIO DAS MACEIRAS

AS MACEIRAS

DOZÓN

 Igrexa de San Remixio das Maceiras
      Esta igrexa de cantería granítica foi construida en no seculo XVIII, ten planta rectangular e a fachada conta con remates en forma de pináculos nos extremos superiores

As Maceiras
      San Remixio das Maceiras é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Dozón. 

       Segundo o IGE en 2011 tiña 65 habitantes (39 homes e 29 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 93 habitantes.

Lugares das Maceiras
      A Carballeira, As Maceiras, Parada 

Comarca de Deza
       A comarca de Deza é unha comarca da provincia de Pontevedra e a súa capital é Lalín. 

     Pertencen a ela os concellos de Agolada, Dozón, Lalín, Rodeiro, Silleda e Vila de Cruces. 

      A súa poboación é de máis de 40.000 habitantes. 

        O Deza coincide coa antiga comarca de País do Deza, isto é, as xurisdicións de Deza, Camba, Dozón, Trasdeza, Carbia e Valquireza.  

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

CRUCEIRO NA BARCIA - BARCIA - LALÍN

 CRUCEIRO NA BARCIA

BARCIA

LALÍN 

Barcia
     Santo Estevo de Barcia é unha parroquia que se localiza no concello de Lalín. 

      Segundo o IGE en 2011 tiña 261 habitantes (141 mulleres e 120 homes), distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 323 habitantes.

      Nesta parroquia naceu o bispo de Lugo e arcebispo de Compostela Cayetano Gil Taboada.

Xeografía
     Na parroquia localízase a carballeira de Barcia, de 5 hectáreas de extensión e con carballos centenarios.

Patrimonio
      O castro de Barcia está conformado por un recinto de planta oval e defensas no exterior. A coroa mide no eixo N-S uns 75 m no interior e 100 m ao exterior. Se se teñen en conta tamén as defensas exteriores, a lonxitude é de 110 m. O eixo O-L mide 55 m no interior e 85 m no exterior.  

     A coroa está enteiramente rodeada por un parapeto, agás nunha zona do sector oeste e nun punto no leste (quizais aquí se atope afectado polo acondicionamento do terreo para unha vivenda). O parapeto acada unha altura máxima duns 3,5 m.

     O pazo dos Xil é unha casa fidalga, fundada no século XVII por Antonio Gil, que chegou a ser das máis ricas na comarca.

     A igrexa de Santo Estevo de Barcia é de construción recente, a súa torre e fachada datan de 1878. Ao seu carón érguese un cruceiro cun altar para a procesión do Corpus, con imaxes do Crucificado e a Dolorosa sobre o seu capitel.

Lugares de Barcia
     Afonsín, Amboade, Barcia, Eirexe, Midón, O Outeiro, Ribela, Xar  

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

SARTEGO DE SAN PEDRO DE CELA - BUXÁN - LOUREDO - O SAVIÑAO

 SARTEGO DE SAN PEDRO DE CELA

BUXÁN

LOUREDO

O SAVIÑAO

  San Pedro de Cela
    Situada na aldea de Buxán e un enclave histórico , en plena Ribeira Sacra lucense.

Puntos clave do lugar:
    Capela Románica: Conserva unha igrexa románica do século XII en estado de ruína consolidada, onde destaca a súa ábsida semicircular e os muros de cantería.

    Sarcófago Antropomorfo: No adro atópase un singular sarcófago de granito con tapa de estola, vestixio dun asentamento probablemente anterior á actual construción.

    Localización e Sendeirismo: Moi preto de Buxán, é unha parada habitual en rutas polo Miño que conectan con San Estevo de Ribas de Miño.

    Tradición Vinícola: Parte das antigas dependencias do que foi un mosteiro foron usadas como adegas particulares entre os socalcos.

       Un recuncho con moita maxia se che gusta o patrimonio medieval e a paisaxe.

Buxán
     Buxán é un lugar da parroquia de Louredo no concello do Saviñao, na comarca de Terra de Lemos. 

     Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 21 habitantes (8 homes e 13 mulleres). 

Louredo
     Santiago de Louredo é unha parroquia do concello do Saviñao na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. 

      No ano 2007 tiña 110 habitantes, deles 53 eran homes e 57 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

      O fitónimo Louredo procede do latín LAURETUM, de LAURUM máis o sufixo abundancial -etum, referido a un lugar onde hai loureiros.

Patrimonio
      Pazo de Fraguas.

Lugares de Louredo
     Buxán, Eirexe, Gonzán, Louredo, Meán, A Rega, Santantuíño   

VIDEO 

MAPA

   

XOAN ARCO DA VELLA