A PONTE NAFONSO - RÍO TAMBRE - OUTES - NOIA

 A PONTE NAFONSO

RÍO TAMBRE

OUTES - NOIA

       A Ponte Nafonso é unha das construcións medievais máis longas e senlleiras de Galicia, con case 270 metros de lonxitude. 

      Cruza o río Tambre na súa desembocadura, unindo os concellos de Noia e Outes na provincia da Coruña.

Orixe Real: 

      Crese que o seu nome honra ao rei Afonso IX, quen tería ordenado a súa construción inicial para evitar o cruce en barca pola ría. 

     Outras fontes falan dunha estrutura de madeira previa do século IX, baixo o reinado de Afonso II.

Estrutura: 

     Na actualidade conta con 20 arcos visibles (orixinalmente eran 27), algúns dos cales conservan o seu perfil oxival baixomedieval.

Reformas: 

     Foi remodelada en varias ocasións, destacando unha gran reconstrución entre 1842 e 1844 e unha restauración recente, rematada en 2022, para mellorar o seu estado e a accesibilidade.

Contorna Natural: 
      Situada ao final da ría de Muros e Noia, o lugar ofrece unhas vistas espectaculares do estuario do Tambre, ideal para a observación de aves acuáticas como garzas e patos.

Área Recreativa: 
     Na beira de Outes existe unha área fluvial perfecta para pasear ou descansar gozando da paisaxe.

Lendas Locais: 
       Cóntase que un estraño quebro na súa estrutura foi imposible de endereitar por ningún arquitecto, o que alimentou mitos sobre a súa construción.

      É unha parada obrigada para quen explore a comarca de Noia ou busque rutas históricas pola costa galega. 

VIDEO

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

CRUCEIRO DA RÚA GONZALO FERNÁNDEZ DE LA MORA E MON

 CRUCEIRO

DA RÚA GONZALO FERNÁNDEZ DE LA MORA E MON

RÚA  GONZALO FERNÁNDEZ DE LA MORA E MON

POIO

      Este monumento é un exemplo senlleiro da arquitectura relixiosa popular galega, situado nunha zona de gran valor patrimonial preto doutros fitos históricos do concello.

Características do Cruceiro
      É un cruceiro de tipo "Crucifixo", que destaca polos seguintes detalles.

Estrutura: 
     Levántase sobre unha plataforma cuadrangular de dous graos cunha peaña cúbica de arestas reballadas.

Fuste e Capitel: 
      O varal comeza con sección cadrada e pasa a ser octogonal. 

      O capitel está ricamente decorado con volutas, caras, caveiras e follas de acanto.

Anverso: 
     Mostra a Cristo crucificado con tres cravos, o pano de pureza anudado á dereita e o cartel do INRI.

Reverso: 
      Presenta a imaxe da Virxe María co neno no colo, coroada por figuras de anxos.

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

CRUCEIRO DO ADRO DO CONVENTO - CONVENTO DE SAN FRANCISCO - LOURO - MUROS

 CRUCEIRO DO ADRO DO CONVENTO

CONVENTO DE SAN FRANCISCO

LOURO

MUROS

      O Cruceiro do Adro do Convento de San Francisco, situado na parroquia de Louro, no concello de Muros (A Coruña), é un destacado elemento do patrimonio relixioso galego, datado no século XIX.

Cronoloxía: 
     Século XIX (1889, segundo a inscrición no fuste).

Estrutura: 
     É un cruceiro complexo formado por dous corpos.

Base: 
     Asenta sobre dúas gradas.

Corpo inferior: 
      Composto por oito columnas.

Corpo superior: 
      Composto por catro columnas cun capitel floreado

Remate: 
      A cruz latina ostenta unha imaxe da Virxe de medio corpo, mentres que a imaxe de Cristo atópase na cara oposta (segundo descricións da zona).

Inscrición: 
     No fuste ten gravada a data "1889". 

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

PETO DE SAN BRAIS - A IGREXA - IGREXA DE BRIALLOS - PORTAS

 PETO DE SAN BRAIS

IGREXA DE BRIALLOS

PORTAS

   Petos de Ánimas
     Os petos de ánimas son unha das manifestacións materiais do culto aos mortos, da devoción das ánimas; non deixa de falarnos das ideas moi profundas na mentalidade galega sobre a vida e a morte.

     Afirman os historiadores e etnógrafos que o peto de ánimas xorde despois do século XVI, na situación político-relixiosa da Contrarreforma, é entón cando aparece a idea do Purgatorio.

Segundo Castelao:
     "A nova devoción suprímeo a idea de castigo eterno".

      A mediados do século XVII, Galicia xa deixara de pensar no Inferno para que se entregue de cheo a idea do Purgatorio, do que os seus mortos queridos podían salvarse a forza de oracións e boas obras.

     A finalidade destes elementos populares é a de ofrecer ofrendas de todo tipo (flores, cera, patacas, maíz, pan, aceite ...), ás ánimas que non atopan descanso no Purgatorio, para que alcancen a felicidade no Ceo; unha vez liberadas intercederán por quen fixo a ofrenda, e daban diñeiro para que o cura o administre e dixese misas polos defuntos.

     Os retablos das ánimas, os petos en que se pide a esmola durante a misa e as obras de cantería son manifestacións de culto ás ánimas.

     O estilo artístico , de cantería defínese como "popular"; os devotos coñecían perfectamente as formas e cores que querían e non lle pedían ao canteiro artesan outra cousa que facer a obra encargada coa súa mellor habilidade.

   Os petos unen arquitectura e escultura, e a súa estrutura divídese en tres partes:
- Estructura arquitectónica básica.
- Unha cavidade similar a unha capeliña que ocupa o eixe central e superior (buqueira).
- Unha cavidad case sempre na base da capeliña, tapada cunha lámina de ferro e un buraco para meter as ofrendas (Alxibeira).  

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA 

IGREXA DE SAN CRISTOVO DE VILOÍDE - VILOÍDE - MONTERROSO

 IGREXA DE SAN CRISTOVO DE VILOÍDE

VILOÍDE

MONTERROSO 

Igrexa de San Cristovo de Viloíde 
     A Igrexa de San Cristovo de Viloíde é un templo de orixe románica do século XII. 

     Está situada na parroquia de Viloíde, no concello de Monterroso (Lugo), e destaca como un exemplo representativo do románico rural galego.

Arquitectura: 
      Presenta unha estrutura sinxela cunha nave rectangular e unha ábsida máis pequena. 

      Os muros son de sillería e mampostería de granito.

Elementos destacados:
       Conserva canzorros nos muros da ábsida e no lateral.

      No piñón da ábsida pódese ver a representación dunha cabeza humana e no da nave un cordeiro.

     A fachada remata nunha espadaña dun só van de estilo arcaico.

      No seu interior, destaca o arco triunfal apoiado sobre columnas con capiteis de ornamentación vexetal.

Reformas:
      Aínda que mantén a súa esencia medieval, sufriu cambios posteriores, como a adición da sacristía e a elevación da ábsida para igualar a altura da nave.

Localización: 
      Viloíde, Monterroso (Lugo).

Aceso: 
     Dende Monterroso, tómase a estrada cara a Taboada. 

      A uns 4 km xírase á dereita cara ao Bispo e, tras outros 3 km, xírase á esquerda para chegar a Viloíde.  

MAPA

 

XOAN ARCO DA VELLA